Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/2403 K.2020/4695

Taraflar arasında görülen davada Giresun 2. Asliye Hukuk Mahkemesince (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 03/04/2018 tarih ve 2014/223 E- 2018/156 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce verilen 13/07/2018 tarih ve 2018/993 E- 2018/1030 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalının fındık alım satımı konusunda anlaştıklarını, davalı şirketin satıcı, davacının ise alıcı olduğunu, ilk olarak davacı tarafından, 27.08.2014 tarihinde sipariş miktarını da gösterir şekilde, iç fındık alım satım kontratı tanzim edildiğini, davacı tarafından muhtelif tarihli toplam 13 adet sözleşme daha düzenlenerek davalı tarafa faks ile gönderildiğini, bu sözleşmelerin davalı tarafından iade edilmeyerek kabul edildiğini, davacının bugüne kadar sipariş etmiş olduğu ürünler karşılığında toplam 10.974.520.-TL'yi banka havalesi yoluyla davalıya ödediğini,

buna karşılık bugüne kadar teslim edilen ürünler karşılığında, davalının 07.09.2014 tarih ve 0043376 numaralı 2.345.452,30 TL, 14.09.2014 tarih ve 0043381 numaralı 1.981.811,90 TL, 23.09.2014 tarih ve 0043386 numaralı 2.106.332,78 TL, 30.09.2014 tarih ve 004984 numaralı 962.570,40 TL olmak üzere 4 adet fatura düzenlediğini, davalı tarafından davacıya dava tarihine kadar 305.920 kg ürün teslim edildiğini, çürük ürünlerin ayıklanarak davacı tarafından çürük farkı faturası düzenlendiğini, davalı tarafından davacıya en son 30.09.2014 tarihinde teslimat yapıldığını,

faturalar ve sevk irsaliyeleri ile davacıya teslim edilen mallar ile davalıya havale edilen bedeller üzerinde yapılan incelemede, davalıya fazladan ödeme yapıldığının anlaşıldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000.000.-TL alacağın işleyecek reeskont avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davalının adına kayıtlı araçlara ihtiyati haciz konulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında yazılı bir sözleşme olmadığını, cari hesap usulü çalıştıklarını, fındığın alıcıya teslimi sırasındaki borsa değeri üzerinden fiyatlandırılacağının kararlaştırıldığını, davacının değişik tarihlerde davalıdan fındık talebinde bulunduğunu, davalının da gönderdiğini, taraflar arasındaki ticari ilişkinin 30.09.2014 tarihine kadar bu şekilde devam ettiğini, davacının 14 adet sözleşme yaptığına dair iddiasının doğru olmadığını, davalının cari hesabı kapatmak için 30.09.2014 tarihinde 0043392 seri nolu faturayı,

14.10.2014 tarihli 0043395 nolu fiyat farkı faturasını ve cari hesap ekstresini kargo ile davacıya gönderdiğini, davacının 30.09.2014 tarihli 0043392 nolu faturaya mükerrer faturalandırma yapıldığı iddiasıyla itiraz ettiğini, davalının davacıya 429.120 kg fındık teslim ettiğini, bedelinin de 11.330.146,70 TL olduğunu, davacının yaptığı ödemelerin ise 10.974.520.-TL olduğunu, davacı iddialarının aksine davalının davacıdan alacaklı olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, yapılan yargılama, toplanan deliller ve mahkemece benimsenen 29.01.2018 tarihli bilirkişi raporuna göre, davacı ile davalı arasında 27.08.2014 - 29.09.2014 tarihleri arasında toplam 13 adet fındık alım satımına ilişkin sözleşme olduğu, 43392 sayılı faturada belirtilen 38639, 38637, 38635, 38634, 38633, 38626, 38624, 38622 nolu sevk irsaliyelerinin, 43376, 43381 ve 43386 nolu faturalarda daha önce kullanıldığından mükerrerliğe yol açmamak için dikkate alınmadığı, dosya kapsamındaki sevk irsaliyelerinin incelenmesinde, toplam 429.120 kg fındığın davalı tarafından davacıya teslim edildiğinin anlaşıldığı,

bu fındıkların parasal değerinin 10.660.962,08 TL olduğu, davacının davalıdan satın almış olduğu fındıklara karşılık toplam 10.974.520,00 TL ödediği, davacının davalıdan 313.557,92 TL alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 313.557,92 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, ihtiyati haciz talebinin 313.557,92 TL ile sınırlandırılmasına,

bu bedel üzerinden % 15 teminat miktarını aşan ve depo edilen teminatın talep halinde davacı tarafa iadesine karar verilmiş, hükme karşı taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemece benimsenen 29.01.2018 tarihli bilirkişi raporu ile davalının davacıya 429.120 kg fındık teslim ettiğinin tespit edildiği, davacının gerek istinaf dilekçesinde gerekse bilirkişi raporuna karşı itiraz dilekçesinde 38612 numaralı irsaliyeye ilişkin malların davalı tarafından teslim edilmediği, dava dışı Cebeci Fındık firması tarafından teslim edildiğini belirttiği, 38612 seri nolu sevk irsaliyesi incelendiğinde, sevk irsaliyesinin davacı adına düzenlendiği, davacı imzası ile malın teslim edildiği anlaşıldığından, davacının bu yöndeki itirazlarının yerinde olmadığı,

davacının istinaf dilekçesinde, 403.120 kg fındığın teslim edildiğini kabul ettiği, davacı defterlerinde kayıtlı olmayan 43395 nolu 699.187,42 TL tutarlı fiyat farkı faturasını, davalının alacak olarak kayıt etmiş olmasına rağmen, bunun hangi sözleşmeden kaynaklandığını ispat edemediğinden dikkate alınmayarak, mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine ilişkin olarak verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle tarafların istinaf istemlerinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.