Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/2426 K.2020/3691

Taraflar arasında görülen davada Hatay 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 14.06.2017 tarih ve 2016/552 E- 2017/409 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 18.04.2018 tarih ve 2017/1609 E- 2018/674 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla,

6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirket ile davalının 230.000,00 TL bedelle araç satın alma konusunda anlaştıklarını, davalıya 4 adet çek verildiğini, davalının aracı şirkete teslim ettiğini, aracın davacı şirkette 1 ay kaldığını, bu süreçte davalı ile yapılan tüm görüşmelere rağmen davalının aracın devrini vermediğini, davalının, aracın kendi adına kayıtlı olmadığını, üzerinde banka rehni bulunduğunu, aracın asıl sahibi ile aralarında anlaşmazlık olduğunu ve bu nedenle aracın devrini veremeyeceğini, söylemesi üzerine satışın iptal edilerek aracın iade edildiğini, davalının kendisine verilen 4 adet çekten 2 tanesini iade ettiğini,

ancak diğer ikisini ise daha sonra iade edeceğini beyan ederek davacıyı oyaladığını, davacı şirketin davalı şahsa hiçbir borcu olmadığı halde şahsın kötü niyetle hareket ederek davaya konu çeki icraya koyduğunu, davalı ile davacı şirket arasında hiç bir ticari ilişki olmadığını, davalıya herhangi bir borçlarının olmadığını belirterek çekten dolayı davalıya borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddia ve dayandığı vakıaların soyut bir anlatımdan öteye geçmediğini, araç satış sözleşmesi sunulmadığını, davacının anlatımlarının hayatın olağan akışına uygun olmadığını, söz konusu durumun basiretli bir tacirin objektif özen yükümlülüğüne ve bir çok hukuki kaideye aykırılık teşkil ettiğini, kambiyo ilişkisinin hükümsüzlüğünü, bedelsizliğini iddia eden kişinin bu hususu yazılı bir şekilde ispatlaması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; ispat yükünün davacıda olduğu, dava konusu çekin taraflar arasında yapıldığı iddia edilen harici satış sözleşmesine karşılık olarak verildiğini davacı noterde yapılan araç satışı veya taraflar arasında düzenlenen yazılı bir belge gibi yazılı bir delil ile ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekilince istinaf talebinde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, ispat külfeti kendisinde olan davacının bedelsizlik iddiasını ispatlayamamasına göre mahkeme kararı usul ve yasaya uygun olmakla davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.