Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/2437 K.2020/3858

Taraflar arasında görülen davada Devrek 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 06.04.2017 tarih ve 2016/209 E- 2017/53 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nce verilen 13.06.2018 tarih ve 2017/1577 E- 2018/962 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacıların muris ...'ın mirasçıları olduğunu, davalının murisin vefatından sonra keşidecisi muris ... olan 80.000,00 TL bedelli bonoya dayalı olarak davacılar hakkında icra takibi başlattığını, Devrek Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 03.03.2010 tarih ve 2009/1200 esas, 2010/183 karar sayılı ilamı ile davacıların süresi içinde murisin mirasını reddettiğinin tescil edildiğini, bu nedenle icra takibinden dolayı davacıların davalıya borçlu olmadığının tespiti ile haczen ödenen paraların istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, icra dosyasında ödeme emrinin davacılara Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre usulüne uygun şekilde tebliğ edilmiş olduğunu, davacıların icra takibinden maaş haczi ile haberdar olduklarına yönelik beyanlarının TMK'nın 2. maddesinde düzenlenen dürüstlük kuralına aykırı olduğunu, davanın Borçlar Kanunu'nda öngörülen 1 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını bu nedenlerle davanın reddi gerektiğini, bu talebin yerinde bulunmaması halinde davanın açılmasına davacıların kendi kusurları ile sebebiyet vermiş olmaları nedeniyle yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacılar üzerinde bırakılması gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davalının davacıların murisi ...'ın borçlusu olduğu bonoya dayalı olarak davacılar hakkında icra takibi başlattığı, davacıların murisin vefatından sonra Devrek Sulh Hukuk Mahkemesi kararı ile mirası reddettiklerinden murisin borçlarından dolayı sorumlu tutulamayacakları gerekçesiyle davanın kabulüne davacıların davalıya borçlu olmadığının tespiti ile haczen ödenen paraların istirdatına karar verilmiş, hükme karşı davalı vekili istinafa başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; tüm dosya kapsamına göre, mirasçılarının mirasını reddettikleri muris ...'ın borçlarından sorumlu olmadıkları anlaşıldığından ilk derece mahkemesi kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf isteğinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.