Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/2496 K.2020/3929

Taraflar arasında görülen davada Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 30.05.2017 tarih ve 2015/122 E. - 2017/121 K. sayılı ek kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 24.05.2018 tarih ve 2017/1916 E. - 2018/824 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının dava dışı üçüncü kişiye olan borca karşılık 14.000,00 TL tutarında bono verdiğini, bu bononun alacaklı kısmına davalının isminin yazıldığını ve senette sahtecilik yapılmak suretiyle 114.000,00 TL haline getirildiğini, bu sahte senet ile davalı tarafından icra takibine geçildiğini, ileri sürerek davacının davalıya borcu olmadığının tespitini, davalının %20 üzerinden kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddia etmiş olduğu hiçbir hususu kabul etmediğini, davacının borcunu da ödemediğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, İstanbul Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinden ve İzmir Kriminal Polis Laboratuvarından aldırılan raporlarla tahrifatın sabit olduğu, Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28.06.2016 tarih ve 2015/286 E. -2016/217 karar sayılı ceza dosyasında yapılan yargılama sonucunda davaya konu bono üzerinde yaptığı tahrifat nedeniyle davalının cezalandırılmasına karar verildiği gerekçesiyle davanın kabulüne haksız ve kötü niyetli olarak icra takibine girişen davalı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmolunmasına karar verilmiş, hükme karşı davalı istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Mahkemece davalıya istinaf başvurusu nedeniyle 1.793,45 TL harç, 100,00 TL istinaf posta gideri olmak üzere 1.893,45 TL'nin HMK'nın 344. maddesi uyarınca bir haftalık kesin süre içerisinde dosyaya yatırılması için muhtıra düzenlendiği ve muhtıra ile gerekçeli karar evrakının davalıya 04.05.2017 tarihinde tebliğ edildiği, davalı tarafından 15.06.2017 tarihinde mahkemenin belirttiği harç ve giderlerin vezneye ödendiği, mahkemece harç ve giderlerin süresinde ödenmediği gerekçesi ile HMK'nın 344. maddesi uyarınca istinaf kanun yoluna başvurma talebinden vazgeçmiş sayılmasına ilişkin 30/05/2017 tarihinde ek karar verilmiş, davalı ek kararın kaldırılması istemiyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nin 2017/1916 esas ve 2018/824 karar sayılı ve 24.05.2018 tarihli ilamıyla davalının ilk derece mahkemesi kararına ilişkin istinaf başvurusunun, kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istemin 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, hükme karşı davalı tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.