Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/2503 K.2020/4006

Taraflar arasında görülen davada Fatsa 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 22.03.2018 tarih ve 2017/793 E. - 2018/160 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce verilen 17.10.2018 tarih ve 2018/1047 E. - 2018/1306 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı bankadan kredi kullandığını, kredi borcunun bir kısmını ifa edememesi nedeniyle davacıya ait iki adet taşınmazın alacağa mahsuben davalı tarafından satın alındığını, daha sonra tarafların bir araya gelerek borcun tasfiyesi için protokol düzenlediğini, protokol hükümleri gereğince 191.700 TL’nin davacı tarafından ödenmesi halinde davacının davalı banka tarafından ibra edileceği ve davalı banka tarafından alacağına mahsuben alınan davacıya ait iki adet taşınmazın davacıya devredileceğinin hüküm altına alındığını, davalı tarafından protokole uyulmadığını,

protokol süresi içerisinde noter ihtarı ile davacının edimini ifaya hazır olduğunun bildirildiğini, ihtara davalı tarafından olumlu ya da olumsuz cevap verilmediğini ileri sürerek, tarafların protokole uygun edimlerini eş zamanlı ifa etmeye mahkum edilmesini, mümkün olmadığı taktirde davacının tespit edilecek müspet zararının tazminini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 23.10.2017 tarihli protokolün eş zamanlı ifasına hükmedilmesine yönelik talebinin davalı tarafından kabul edildiğini, dava konusu her iki tarafa borç yükleyen bir sözleşme olduğundan davacının protokolde belirtilen tutarı mahkeme veznesine veya davalı banka hesabına depo etmesi için bir haftalık kesin süre verilmesini, bu süre içerisinde ödeme yapılmaması halinde davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, davalının kabul beyanının şarta bağlı yapıldığından geçerli olarak kabul edilmediği, davacı tarafın protokol gereği üzerine düşen edimi yerine getirmeden davalı tarafın protokolde üzerine düşen edimi yerine getirmesini veya edimin eş zamanlı ifasının talep edilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı tarafından taraflar arasında imzalanan protokol uyarınca edimini ifaya hazır olduğunu bildiren davacının ifasının davalı tarafından kabul edilmediğinin iddia edildiği, davacının ilgili mahkemeden alacağı tevdi kararı ile her zaman kendi borcunu yerine getirme olanağına sahip bulunduğu, davacının kendi edimini yerine getirmeden karşı tarafı edimini ifaya zorlayamayacağı, aksi düşüncenin TBK'nın 97. maddesine aykırı olacağı, mahkemece davanın reddine karar verilmiş olmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.