Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/2590 K.2021/1085

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 30.12.2015 tarih ve 2014/540-2015/539 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı idare ile sözleşme imzalayarak aldığı iddia bayiliğini davacının halihazırda işletmekte olduğu büfenin olduğu adrese taşıması talebinin davalı idarece “bölgedeki mevcut bayiye mesafe problemi teşkil etmesinden dolayı reddedildiğini, ancak bu talebin taşınılmak istenilen yerdeki diğer bayiileri etkilemeyeceğini ayrıca mevzuata göre mesafe istisnasının olduğunu, bunun da bayilik yapılmak istenen yere en yakın yerin son 3 aylık hasılat ortalamasının en az 15.000.- TL olması gerektiği, bu şartın da sağlandığını belirterek, davalı idarenin 03.09.2013 tarihli ve 1622 sayılı adres değişikliği ile ilgili kararının iptali ile iddia bayiliğinin Konur Sokak No:.../ .../Ankara adresine nakline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının adres değişikliği talebinin bayiiler arası mesafe kriterlerine uygun olmaması nedeniyle uygun görülmediğini, adres değişikliğinin mevzuata göre idarenin iznine bağlı olduğunu belirterek öncelikle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller, dosya kapsamı, keşif ve bilirkişi raporuna göre, taraflar arasındaki sözleşmenin 2/e maddesinde, “Bayi, bayilik işlerine, bayilik ruhsatında kayıtlı adresinde yapmaya mecburdur.

Teşkilatın yazı izni olmaksızın adres değiştiremez" hükmüne yer verildiği, aynı sözleşmede, "Teşkilattan gerekli izin alınarak bayiliğin başka bir yere nakledilebileceği"nin belirtildiği, ...'nın bayilik verilmesine ilişkin Yönetmeliğinin 14. maddesindeki 15.03.2012 tarihli değişiklikle iki bayii arasında asgari 250 metre mesafe şartının getirildiği, davacının naklini istediği adresin, en yakın bayiye olan mesafesinin 250 metrenin altında olduğu, ayrıca en yakın bayiinin son üç aylık hasılat ortalamasının 15.000,00 TL'nin altında olduğu, hasılat ortalaması şartının da gerçekleşmediği,

taraflar arasında imzalanan sözleşmedeki hükümlerin bağlayıcı olduğu, başka bayiler arasındaki mesafenin 250 metrenin altında olmasının aynı haktan davacının yararlanmasını gerektirmediği, diğer bayiilerin bayilik ruhsatlarının 2012 yılından önce verildiği yönündeki savunmanın inandırıcı bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.