Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/2638 K.2020/4470

Taraflar arasında görülen davada Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 14.07.2017 tarih ve 2014/679 E- 2017/425 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen esastan reddine-kısmen esastan kabulüne dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 30.11.2018 tarih ve 2018/549 E- 2018/1890 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla,

6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin davalı bankadan ticari krediler kullandığını, davacı şirketin 01.07.2014 tarihinde kredi borcunun tamamını vadesinden önce ödeyerek borcunu sona erdirdiğini, ancak davalı banka tarafından erken kapama komisyon bedeli adı altında çok yüksek bir meblağın da tahsil edildiğini, sözleşmede böyle bir hüküm bulunmadığını, var ise de genel işlem koşullarına aykırı olduğunu belirterek fazladan ödenilen 390.467,88 TL’nin şimdilik 50.000.- TL’sinin ödeme tarihinden itibaren işlemiş ve işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı ile davacı arasındaki kredi sözleşmesinin 29/8. maddesinde erken kapama komisyon bedelinin kararlaştırıldığı ve bu oranın yapılan hesaplara göre %4 olarak uygulandığı, davacının basiretli tacir gibi davranması gerektiğini, bu nedenle tahsil edilen alacağın hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, taraflar arasında imzalanan kredi sözleşmesine göre davalı bankanın erken kapama komisyon bedeli alabileceği, bu komisyon oranının sözleşmede kararlaştırılmasa da davalı banka tarafından %2-%6 arası hatta %8 olarak uygulanabileceği, davacının tacir olduğu ve bu oranı öngörmesi gerektiği, komisyon oranının fahiş olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, taraflar arasında akdedilen kredi sözleşmesinin 29/8. maddesinde erken kapama komisyon bedelinin alınacağının kararlaştırıldığı, ancak komisyon oranının açıklanmadığı, mahkemece bankalara yazılan müzekkere cevaplarında genel olarak uygulanan erken kapama komisyon bedelinin %2 olduğunun anlaşıldığı, davalı bankaca bu oranın %4 olarak uygulandığı, ancak sözleşmede buna ilişkin bir hüküm bulunmadığı, bu nedenle genel uygulama olan %2 komisyon oranının hakkaniyetli olduğu,

ilk derece mahkemesince alınan bilirkişi raporuna göre fazladan tahsil edilen 195.233,94 TL’nin istenebileceği ancak davacının 50.000.- TL talep ettiği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan kabulüne, ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak, davanın kabulüne, erken kapama ücreti ve BSMV olarak toplam 50.000,00 TL alacağın 01.07.2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalı bankadan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.