Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/2668 K.2020/4893

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 09.05.2017 tarih ve 2014/1062 E- 2017/490 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nce verilen 30.11.2018 tarih ve 2017/1708 E- 2018/1673 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ile aralarında Turkuaz ve Damla markalı damacana su dağıtım ve satışına ilişkin 19.03.2012 tarihli distribütörlük sözleşmesi akdedildiğini, ancak davalının sözleşmeye aykırı hareketlerde bulunmaya başladığını belirterek sözleşmenin haklı nedenle feshi ile davalının sözleşmeye aykırı hareketlerinden dolayı uğranılan 150.000 TL kâr kaybının tahsiline ve sözleşme kapsamında davalıya verilen çekin iadesine karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Davalı vekili, davalının her türlü yükümlülüğünü yerine getirdiğini, sözleşmeye aykırı hareket eden tarafın davacı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında imzalanan distribütörlük sözleşmesi gereğince davacının işyerinde başka marka damacana su bulundurmamayı ve satmamayı, işletmesini davalının onayı olmaksızın üçüncü kişiye devir ve temlik etmemeyi, satmamayı, kiralamamayı taahhüt ettiği, ancak yapılan delil tespitinde davacının sözleşmedeki işyeri adresinde üçüncü kişiye ait vergi levhasının ve faturaların bulunduğu, davacının işletme hakkını üçüncü bir kişiye devir ettiğinin anlaşıldığı, ayrıca başka markalarda muhtelif boş damacanalar olduğu,

sözleşmedeki Damla ve Turkuaz markalarının ise bulunmadığının tespit edildiği, böylelikle davacının sözleşmedeki 1, 6.8 ve 6.9 maddelerindeki taahhütlere aykırı davrandığı, davacının sözleşmeye aykırı hareketleri nedeniyle davalının sözleşmenin 11. maddesine göre sözleşmeyi ihbarsız ve koşulsuz feshetme hakkının bulunduğu, davacının ise haklı nedenle fesih taleplerini ispat edemediği,

ayrıca, davacının 2013 yılında kârda iken, 2014 yılında zarar etmeye başladığı sebebiyle de davacının kâr kaybı talebinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle davacının, çekin iadesine yönelik talebi hakkında usulüne uygun şekilde, harcı yatırılarak açılmış bir dava bulunmadığından karar verilmesine yer olmadığına, davacının, sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğinin tespiti ve kâr kaybı davasının reddine karar verilmiş olup, hükme karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davacının davalı tarafından sipariş hattının engelediği ve ürün verilmemeye başlandığı iddiasına ilişkin ihtar ya da herhangi bir delil dosyaya sunmadığı, davacının başka markalı ürünleri satmak ve işletmesini üçüncü bir kişiye devretmek suretiyle sözleşmenin 1, 6.8 ve 6.9 maddelerine aykırı hareket ettiği, bu nedenle davalının sözleşmenin 11. maddesine göre sözleşmeyi feshetme hakkının olduğu, ayrıca davacının 2014 yılı itibariyle zarar etmeye başlaması sebebiyle kar kaybı isteminin de yerinde olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.