KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2020/2716 E., 2021/748 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Şubat 2021
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Çorum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.09.2018 tarih ve 2017/438-2018/302 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı bankadan kullanmış olduğu krediler nedeni ile bankaya ödemiş olduğu masrafların nelerden ibaret olduğunun, mahiyeti ve miktarının sorulduğunu, ancak davalı bankaca taleplerine olumlu yanıt verilmediğini, kesilen miktarın davacı tarafından bilinmediği için görev sınırı açısından miktarın belirli olması açısından önemli olduğunu, davacının hakkını aramasının imkansız hale geldiğini ileri sürerek muarazanın men'ine karar verilmesini talep ve dava etmiş, sonrasında 01.03.2018 tarihli celsede ıslah ile davanın haksız kesintilerin iadesi davası olarak devam ettirilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, 24.04.2018 tarihli duruşmada, davacı tarafa başvuru ve maktu harcı yatırması için kesin süre verildiği, süresi içerisinde başvuru ve maktu harcın yatırılmadığı, dosyanın Harçlar Kanunu 30. maddesi uyarınca yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verildiği, 3 aylık yasal süre içinde davanın yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere ve özellilere AAÜT 13/2 hükmü uyarınca hükmedilen vekalet ücreti kabul veya reddedilen miktarı geçemeyeceğine göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2020/2716, K. 2021/748, 2 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama