Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/286 K.2021/4944

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 20.06.2017 gün ve 2015/299 E. - 2017/808 K. sayılı kararı onayan Daire'nin 07.11.2019 gün ve 2018/1451 E. - 2019/6959 K. sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket işçilerinin toplu taşıma ücreti için davalı şirket ile anlaştıklarını, kurumsal kart karşılığı toplam 45.315,68 TL ödeme yapıldığını, müvekkilince yapılan ödemelere karşılık davalı şirketçe şimdiye kadar 10.562,54 TL’lik fatura düzenlediğini, bakiye 34.753,14 TL için fatura kesmediği gibi net bilgi de vermediğini ileri sürerek işçilerin kullandığı kartlardan toplu taşıma ücreti olarak kullanılmayan ve fatura edilmeyen 34.753,14 TL'nin faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.