Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/2866 K.2020/5145

Taraflar arasında görülen davada Gebze Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 14.09.2018 tarih ve 2017/106 E- 2018/674 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce verilen 28.02.2019 tarih ve 2019/113 E- 2019/160 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalılardan Nazer Otomotiv Pazarlama San. ve Tic. A.Ş.den "0" km ford transit araç satın aldığını, aracın davacıya teslim edildiği 25.07.2014 tarihinden 16.03.2015 tarihine kadar arıza nedeniyle toplam 8 defa servise götürüldüğü halde arızaların giderilmediğini ileri sürerek davaya konu aracın iadesi ile bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Otomotiv San. A.Ş. vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... San. ve Tic. A.Ş. vekili, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu aracın ayıplı olup olmadığı, davacı tarafından araçtan menfaat sağlanıp sağlanamayacağı hususlarının belirlenebilmesi için, HMK'nın 266. maddesi uyarınca bilirkişiden rapor alınmasına yönelik ara kararına karşı davacı vekilinin bilirkişi ücretinin yatırılamayacağını beyan ettiği, çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir hususta hakim tarafından dosyadaki mevcut servis formları dikkate alınarak karar verilmesinin mümkün olmadığı, buna göre davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili istinafa başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; tüm dosya kapsamına göre, raporu serbestçe değerlendirme yetkisinin hakimin, bilirkişinin yerine geçerek hakimlik mesleği dışında özel ve teknik bilgi gerektiren bir durumda şahsi bilgisiyle karar verebileceği anlamına gelmeyeceği, hakimin kendisini bilirkişi veya bilirkişi kurulu yerine koyamayacağı, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konularda şahsi bilgisiyle sonuca gidemeyeceği, o konuda bilirkişi incelemesi yaptırması gerektiği, ilk derece mahkemesi kararında usule ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf isteğinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.