Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/2878 K.2020/5850

Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 31.05.2017 tarih ve 2016/1236 E- 2017/855 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 14.03.2019 tarih ve 2018/698 E- 2019/392 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından dava dışı borçlu Bnc Moda Teks. Ltd. aleyhine Adana 12. İcra Müdürlüğü'nün 2015/9199 esas sayılı dosyası ile takip yapıldığını, davacıya İİK'nın 89/1,2,3. maddelerine göre haciz ihbarnameleri gönderildiğini, ihbarnamelerin şirket yetkilisine tebliğ edilmediğini, tebligatın usulsüz olduğunu, banka hesaplarına bloke konulduktan sonra durumu öğrendiklerini, takip taraflarına herhangi bir borçları bulunmadığını ileri sürerek takip alacaklısı ve borçlusuna borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, haciz ihbarnamelerinin usulüne uygun olarak tebliğ edildiğini, davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonunda, davacının alacaklı firmaya karşı Adana 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2016/469 esas sayısına kayıtlı davayı açarak tebligatların usulsüz olduğundan bahisle memur muamelesini şikayet ettiği, mahkemece şikayetin kabulüne, 1, 2 ve 3. haciz ihbarnamelerinin tebliğ tarihinin 02.06.2016 olarak düzeltilmesine karar verildiği, bu karara karşı istinaf yoluna gidilmiş olmakla Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nin 2017/275 E. 2017/237 K. sayılı kararı ile istinaf başvuru talebinin kabulüne, Adana 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2016/469 E. 2016/727 K. sayılı kararının kaldırılmasına,

Adana 13. İcra Müdürlüğü'nün 2015/9199 E. sayılı dosyasında davacı şirkete gönderilen 1. haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihinin davacı tarafça bildirilen 02.06.2016 tarihli olarak düzeltilmesine, 2. ve 3. haciz ihbarnamelerinin iptaline karar verildiği ve bu kararın 18.04.2017 tarihinde kesinleştiği, İİK'nun 89/1 mad. gereğince gönderilen haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihinin, dava tarihinden sonra düzeltildiği, 2. ve 3. haciz ihbarnamelerinin ise iptal edildiği,

bu şekilde davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davanın açılmasına davalının sebebiyet verdiği ve ayrıca dava tarihindeki haklılık durumu gözetilerek davacı lehine maktu vekalet ücretine, yargılama giderlerinden davalının sorumlu tutulmasına karar verilmiş, hükme karşı taraf vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, ilk derece mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön olmamasına, İİK'nın 89/3. maddesine göre gönderilen haciz ihbarnamelerinin usulsüz olarak tebliğ edildiğinin belirlenmesine, davacının dava tarihi itibariyle dava açmakta hukuki yararının bulunmasına, İİK'nın 89. maddesine göre açılan menfi tespit davalarında maktu vekalet ücretine hükmedilecek olmasına göre, davacı ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.