Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/2890 K.2020/5953

Taraflar arasında görülen davada Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 31.01.2018 tarih ve 2016/661 E- 2018/70 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kısmen kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.03.2019 tarih ve 2018/1082 E- 2019/251 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı banka ile dava dışı borçlu Koçoğlu İnşaat Sanayi Tarım ve Hayvancılık Ticaret A.Ş. arasında genel kredi sözleşmesi akdedildiğini, davalı Koçoğlu Turizm İşletmesi ve Ticaret A.Ş’nin ve dava dışı ...’nun sözleşmeye müşterek borçlu ve müteselsil kefil olduklarını, borcun ödenmemesi üzerine davalı aleyhine icra takibine geçildiğini, davalı şirketin tasfiyesiz infisahla Saray A.Ş. tarafından devralındığını, başlatılan takibe Saray Halı A.Ş. tarafından itiraz edilmesi üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirket kefil olduğundan teminat mektubu bedellerinin, gayrinakdi kredilerin depo edilmesi yönünde açık ve net bir taahhüdü, üstlenimi ve beyanı olmadığından teminat mektubu bedelinin depo talebi ile ilgili sorumluluğunun olmadığını, çek yaprağı bedeli olarak toplam 7.000,00 TL'nin depo edilmesi talebinin de yerinde olmadığını, icra inkar tazminatını şartları oluşmadığından talep edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama, toplanan delillere göre,dava dışı borçlu ile davacı banka arasında imzalanan genel kredi sözleşmesini davalı müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzalamış ise de davacı banka şube yetkilileri borçlu şirkete vermiş oldukları 05.05.2011 tarihli yazı ile tesis edilen kredi limitlerinin teminatını ...'nun kefaleti oluşturmaktadır, başka kişi veya kurumun kefaleti bulunmadığı belirtildiğinden davalının banka tarafından kefaletinin kaldırıldığının kabul edilmesi gerektiği, bu nedenle de davacının talep konusu ettiği komisyon bedelini ve depo talebini davalıdan isteyemeyeceği,

davalının kefaleti kaldırıldığından davalının takibe yaptığı itirazın haklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine, davalının kötüniyet tazminatı talebinin kabulü ile istenilen nakdi borç ile gayrinakdi borç tutarı toplamı olan 3.815.678,34 TL'nin % 20'si 763.135,67 TL tazminatın davacıdan alınarak davalıya ödenmesine karar verilmiş, hükme karşı taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, dava dışı asıl borçlu şirket ile davacı banka arasında imzalanan 01.05.2007 tarihli Genel Kredi Sözleşmesi'nde davalı şirketin müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzası bulunmakta ise de, davacı bankanın şube yetkililerince düzenlenip, asıl borçlu şirkete verilmiş olan 05.05.2011 tarihli yazıda açıkça banka tarafından asıl borçlu şirkete tesis edilen kredi limitlerinin teminatını ...'nun kefaleti oluşturmaktadır.

Başka bir kişi veya kurumun kefaleti bulunmadığı belirtildiğinden davacı banka tarafından davalı şirketin kefaletinin kaldırıldığının kabul edilmesi gerektiği, hal böyle olunca davacı bankanın söz konusu takipten ötürü davalı şirketten teminat mektubu bedellerini, çek yaprağı riskini ve teminat mektubu komisyon bedelini talep ve dava hakkı bulunmadığından davacı bankanın davanın esasına yönelik yapmış olduğu istinaf başvurusunun reddi gerektiği, davalı şirketin istinaf başvurusuna gelince; davacı bankaca asıl borçlu şirkete verilen 05.05.2011 tarihli yazıda davalı şirketin kefaletinin açıkça kaldırıldığı,

kefalet ilişkisi sona erdirildikten sonra TBK'nun hükümlerine uygun yeni bir kefalet akdi düzenlenmediğinden davalı vekilinin beyanlarına itibar edilmediği gibi, kefaletin şekil şartı yok ise kabulde sonuç doğurmayacağı, bu nedenlerle ilk derece mahkemesince davanın esastan reddine karar verilmiş olmakla davalı şirketin yapmış olduğu istinaf başvurusunda hukuki yararı bulunmadığından davalı şirketin ilk derece mahkemesi kararının gerekçe yönünden düzeltilmesine yönelik istinaf başvurusuna itibar edilmediği, öte yandan;

ilk derece mahkemesince davanın reddi ile birlikte davalı yararına kötü niyet tazminatı ve nispi vekalet ücretine karar verilmiş ise de, takip talebinde mer'i teminat mektubu bedellerinin ve çek yapraklarının depo edilmesi istenmiş olup,

bu nevi talepler henüz gerçek borç doğmamış bulunduğundan depoya ilişkin olarak kurulan kararın maktu karar ilam harcına ve maktu vekalet ücretine tabi olduğu gibi kötü niyet tazminatına da hükmedilmesi söz konusu olamayacağından buna yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusu da yerinde görüldüğünden kararın bu yönüyle kaldırılması gerektiği gerekçesiyle,davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kötü niyet tazminatı ve vekalet ücreti yönünden kısmen kabulüne,

Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 31.01.2018 tarih ve 2016/661 Esas 2018/70 Karar sayılı kararının kaldırılmasına,davanın reddine, davalının kötü niyet tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.