Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/3010 K.2021/1972

Taraflar arasında görülen davada Karapınar Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 07/02/2018 tarih ve 2016/457 E. - 2018/44 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 10/04/2019 tarih ve 2018/1176 E. - 2019/482 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davaya konu Konya İli Karapınar İlçesi Sandıklı Mah. .... ada ....parsele kayıtlı taşınmazı 28/09/2015 tarihinde tapu dairesinin 6654 yevmiye numaralı işlemi ile satın aldığını, davacı bu taşınmazı aldıktan sonra ipoteğin fekedilmesi için Ziraat Bankası Karapınar Şubesine ihtarname gönderdiğini, davalı banka tarafından söz konusu ihtarnameye cevap verildiğini, davalı bankaya ipoteğe konu borcunun ödendiğinin belirtilmesine rağmen söz konusu ipoteğin kaldırılmadığını, dava konusu ipoteğin ipotek tescil belgesinde belirtilen borç ödenmesinden dolayı kaldırılması gerektiğini, bu yönde davacının dava dışı 3. kişilerin ipotek kapsamı dışındaki borçlardan dolayı mesul tutulamayacağından ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taşınmaz üzerindeki ipoteğin fekkinin mümkün olmadığını, eski maliki olan Nazım Sezer'in bankanın kurumsal şubesinde kredisi bulunduğu ve kredi de kefaletinin devam ettiğini ve banka borcunun da ödenmediğini, gayrimenkul malikinin Sude Tarım Ltd. Şti. yetkilisi Nazım Sezer olduğunu, borcun devam etmesinden dolayı fekkin mümkün olmadığından davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davacının davaya konu taşınmazı teminat ipoteği yükümlü olarak satın aldığı, dava tarihi itibariyle dava dışı borçlu şirketin davalı bankaya halen borcunun bulunduğunun tespit edildiği, ipotek akit tablosunun ekinde kararlaştırılan koşullarla taşınmazı satın alan davacının da bağlı olduğu, davalı bankanın taşınmazı satın aldıktan sonra dava dışı borçlu şirkete kredi kullandırmasında gerek banka mevzuatı gerekse ipotek akit tablosuna göre herhangi bir aykırılık olmadığı,

davalı bankanın riski devam ettiği sürece ipoteğin fekki istenemeyeceğinden ve davacının ipotek akit tablosunda belirlenen koşullara göre dava dışı borçlu şirketin borçlarının ödendiğini kanıtlanması gerektiği halde yapılan yargılamada dava dışı şirketin halen davalı bankaya borçlarının devam ettiği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesinin 2018/1176 Esas ve 2019/482 Karar sayılı ve 10/04/2019 tarihli kararında, dava tarihi itibariyle dava dışı borçlu ve dava dışı şirketin davalı bankaya halen borcunun bulunduğu sözleşmede davacının herhangi bir sıfatla yer almadığı gibi bu sözleşmede ipoteğin ayrılmaz parçası olan sözleşmeye herhangi bir atıf yapılmadığı, davalı bankaca da dava konusu ipoteğin teminatını teşkil ettiği sözleşmeden kaynaklanan banka alacağı bulunmadığının belirtildiği,

buna göre dava konusu ipoteğin sebebini teşkil eden borcun sona erdiği anlaşılmakla ilk derece mahkemesince yanılgılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

İşbu karara karşı davalı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.