Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/3047 K.2021/3463

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 13.03.2018 tarih ve 2014/1403 E. - 2018/284 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 24.05.2019 tarih ve 2018/1115 E. - 2019/763 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının ticari ilişkisi olduğu Engin Group Consarcıum S.A. aleyhine icra takibine giriştiğini, ancak kötü niyetle Engin Grup İnşaat A.Ş. ibaresini ekleyip ve sanki her iki unvan aynı firmanınmış gibi bir imaj yaratmaya çalıştıklarını, 28.11.2014 tarihinde şirkete hacze gelindiğinde takibe ve usulsüz tebliğe muttali olunduğunu, davacı şirketin davalıya borcunun bulunmadığının tespiti ile takibin davacı şirket yönünden iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Engin Grup İnşaat A.Ş. ile Engin Group Consarcium S.A.'nın ortaklarının aynı kişiler olduğunu, meşgul oldukları işlerin de aynı iş olduğunu, yönetim kurulu başkanlarının da aynı kişi, hatta avukatlarının da aynı kişi olduğunu, iki firmanın da Engin Kale’nin sahip olduğu grup firmaları olduğunu bildirerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, takibe konu cari hesap ekstresinin incelenmesinde; cari hesabın davalı ile EGC S.A. arasındaki cari hesap ekstresi olduğu, davacı ile davalı arasında herhangi bir ticari ilişki olmadığının tespit edilmiş olması, davacı defter ve belgelerinde yaptırılan incelemede; Engin Grup Consorcium S.A. ile herhangi bir ticari ilişki ve para transferi olduğuna dair tespitin bulunmaması gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, tüzel kişilik perdesinin kaldırılmasını icap ettiren vakaların birer istisna olduğu, her somut olayda yapılacak inceleme sonucunda kanuna karşı hile veya sözleşmeden doğan yükümlülüklerden kaçınma gibi durumların varlığı tespit edildiği takdirde tüzel kişiliğin nazara alınmasının TMK'nın 2. maddesine dayanılarak uygulanabileceği, davacının dava konusu mal satışıyla ilgisi bulunmadığı gerek davalının gerekse davacının defter ve kayıtlarıyla sabit olduğu,

davacı ile organik bağı olduğu ileri sürelen dava dışı Engin Group Consorcium S.A. arasında da ticari ilişki, para alış veriş ilişkisi bulunmadığının tespit olunduğu, davacı ile dava dışı Engin Group Consorcium S.A. ayrı tüzel kişiliklere sahip şirketler olduğu, somut olayda perdenin aralanması teorisinin uygulanması gerektiğine dair bir durum söz konusu olmayıp, davalı vekilinin aksi yöndeki istinaf nedenleri yerinde görülmediğinden, istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.