Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/3053 K.2021/3419

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 14.11.2017 tarih ve 2015/1299 E- 2017/1262 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nce verilen 26.04.2019 tarih ve 2018/249 E- 2019/963 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, takibe konu senet ile ilgili davalı ile aralarında herhangi ticari ilişkileri olmadığını, senedin davalıya ait kamyonun satışıyla ilgili olarak verildiğini ancak kamyonun satışının verilmediğini ve senedinde iade edilmediğini belirterek takibe konu senetten dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takip konusu senedin soyut borç ikrarına havi belge olduğu ve aksinin yazılı delille ispatlanabileceğini, senedin kamyon satışına ilişkin olmadığını başka satıştan kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonunda, davacının malen kayıtlı dava konusu bononun davacıya satılan sondaj makineli kamyon bedeli olarak verildiği, davacının satılan sondaj makinali kamyon bedeli karşılığında verilen senedin anlaşmaya aykırı doldurulduğu ve kamyonun teslim edilmediği iddialarının yazıllı delil ile ispatlanması gerektiği halde, bu yönde yazılı delil sunulmadığı gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, davacı ile davalının eşi arasında düzenlenen 05.12.2014 tarihli iş makinesi satış sözleşmesinin ispat külfetini ve davalının cevap dilekçesinde "senet aslı başka bir satıştan kaynaklanmaktadır.." beyanı ile ispat yükünü üzerine alan davalının iddiasını ancak yazılı delil veya diğer kesin deliller ile ispatlaması gerektiği halde ispatlayamadığı ve ayrıca yemin deliline de dayanmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.