Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/3103 K.2021/4193

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 22.06.2017 tarih ve 2012/313 E. - 2017/328 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce verilen 30.05.2019 tarih ve 2017/1922 E. - 2019/1164 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacıya Kocaeli 1. İcra Müdürlüğünün 2010/13550 sayılı dosyasında İİK'nın 89. maddesine göre birinci, ikinci ve üçüncü haciz ihbarnamelerinin gönderildiğini, yapılan tebligatların usulsüz olması nedeniyle davacının itiraz edemediğini, üçüncü haciz ihbarnamesini davacının 10/05/2012 tarihinde öğrendiğinden tebliğ tarihinin bu tarih olarak kabul edilmesi gerektiğini, bahsedilen takip borçlusunun davacının eski eşi olup 30 yıldır görüşmediklerini ve takip borçlusunun davacıda hiçbir alacağı bulunmadığını ileri sürerek davacının takip borçlusuna ve davalıya borçlu olmadığının tespit ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya yapılan tebligatların usulüne uygun olduğunu ve üçüncü haciz ihbarnamesinin kesinleştiğini davacının süresi içinde itiraz etmediğini açılan davanın kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddi ile kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının birinci haciz ihbarnamesinin tebliğinin usulsüz olduğu ve tebliğ tarihinin düzeltilmesi için Kocaeli 1. İcra Hukuk Mahkemesine yaptığı şikayet üzerine yapılan tebligatın usulsüz olduğunun tespiti ile tebliğ tarihinin 10/05/2012 tarihi olarak düzeltilmesine ve ikinci haciz ihbarnamesi ile üçüncü haciz ihbarnamesinin iptaline karar verildiği, kararın kesinleştiği buna göre davacının talebinde haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacının takip borçlusuna borçlu olmadığının tespitine, icra inkar tazminatı isteğinin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili istinafa başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından İcra Hukuk Mahkemesine yapılan şikayet üzerine ikinci ve üçüncü haciz ihbarnamelerinin iptaline karar verilmekle davanın konusuz kalmasına rağman davanın kısmen kabülü ile davacının takip borçlusuna borçlu olmadığı kararı verilmesinin hatalı olduğu, davanın ön inceleme aşaması tamamlandıktan sonra konusuz kalması nedeniyle davacı lehine tam vekalet ücretine hükmedilmesinin ve davanın açılmasına davalının sebebiyet verdiğinin anlaşılmasına göre yargılama giderlerinin davalı üzerinde bırakılmasında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf isteğinin kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, İİK'nın 89/3 maddesi uyarınca gönderilen üçüncü haciz ihbarnamesine karşı açılmış menfi tespit davası olup, maktu harca tabidir. Davaya konu alacağı temlik eden davacı ...den devralan temlik alan Dünya Varlık Yönetim A.Ş. harçtan muaf değildir. Harç kamu düzenine ilişkin olduğundan resen gözetilmesi gerekir. Kamu düzeni, aleyhe bozma yasağının istisnalarındandır.

Bu itibarla Bölge Adliye Mahkemesi kararının harç yönünden bozulması gerekmekte ise de, bu bozma nedeni yeni bir yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının "1/1- Davalı ... şirketinin harçtan muaf olması nedeniyle kendisinden harç alınmamış olduğundan bu hususta hüküm kurulmasına YER OLMADIĞINA," bendinin hükümden çıkartılarak yerine "1/1-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 44,40 TL maktu istinaf harcının davalıdan alınarak hazineye irat kaydına" sözcük ve rakamlarının yazılmasına,

ve yine hüküm fıkrasındaki "2/2- Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına YER OLMADIĞINA," bendinin hükümden çıkartılarak yerine "2/2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 44,40 TL maktu karar ve ilam harcının davalıdan alınarak hazineye irat kaydına" sözcük ve rakamlarının yazılarak HMK'nın 370/2 maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.