Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/3200 K.2021/5253

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 18.07.2017 tarih ve 2014/1106 E. - 2017/580 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 15.05.2019 tarih ve 2018/814 E. - 2019/708 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle

dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının incir ve kestane toptan satış işlemleri yaptığını, davalının davacıdan yaklaşık 42.000.- TL civarında kestane ve incir satın aldığını bu alışverişe ilişkin davalının ileri tarihli 20.000.- TL’lik iki adet toplam 40.000.00 TL'lik çeki davacıya verdiğini, davalının sipariş ettiği kestanelerin teslimi ve çeklerin teminatı olarak davacının birlikte iş yaptığı dava dışı ...' ın imzaladığı vade ve tanzim tarihi tanzim yeri olmayan bedeli malen ahz olunan senedi imzalayarak teminat olarak davacıdan aldığını, bu senedin esasen bedelsiz ve kambiyo vasfını taşımayan bir senet olduğunu,

davalının bu senede 60,000,00 TL yazdığını, 30.000,00 TL’si için ihtiyati haciz kararı aldığını, bu kararı İstanbul 11. İcra Müdürlüğü'nün 2014/882 Esas ile takibe koyduğunu ileri sürerek davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının davacıya 60.000.- TL bedelle kuru incir sattığını, davalının davacıya satmış olduğu malların karşılığı olarak da davacı ve dava dışı ... tarafından davaya konu bononun düzenlenerek davalıya verildiğini, davacı ve davalı arasındaki ticari ilişkinin bununla da sınırlı kalmadığını davalının ayrıca davacıdan kestane satın aldığını ve karşılığında 40.000.- TL bedelli iki adet çek verdiğini, bononun teminat olarak verildiği iddiasının asılsız olduğunu savunarak davanın reddini ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davaya konu senedin 10/03/2013 tanzim tarihli 15.05.2013 ödeme günlü 60.000.-TL bedelli tanzim edenin ... kefil ... ve lehtarın ... olduğu, (bedeli "malen" ahzolunmuştur) kaydı taşıdığı, dava konusu senedin üzerinde "bedeli" malen "ahzolunmuştur" ibaresi olduğuna göre malların teslim alınmadığı iddiasını ispat yükünün davacıda olduğu, davacının HMK'nın 201. maddesi gereğince senedin teminat senedi olduğunu, bedelsiz kaldığını veya malları teslim almadığını senetle yani yazılı kesin delille ispat etmek zorunda olduğu, davanın ispat edilemediği,

ayrıca kötüniyet tazminatı talep edilmiş ise de şartları oluşmadığından talebin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine, kötüniyet tazminatı talebinin şartları oluşmadığından bu konudaki talebin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu bedelsiz ve teminat senedi olduğu iddia edilen kambiyo senedinde malen kaydı bulunduğu, davalının davacıya mal sattığını senedi bunun karşılığında aldığını savunduğu, davalının savunması senetteki malen kaydıyla uyumlu olduğu, davacı ise davalının kendisine mal satmadığını, kendi sattığı mallara karşılık teminat olarak verdiğini yani senette yazan malen kaydının aksini iddia ettiği, bu durumda senedi talil eden davacı olup, iddiasını HMK'nın 200. maddesine göre senede karşı ancak bir senetle ispatlayabileceği, davacının bu nitelikte bir delilinin bulunmadığı,

kambiyo senedinin niteliği karşısında davanın kanıtlanamadığı, davacının borçlu olmadığı yönünde açmış olduğu davada icra takibinin durdurulması yönünde ihtiyati tedbir talep edilmiş olmakla birlikte dosyada ihtiyati tedbir kararı verilmediği, İİK'nın 72/4 kapsamında davacının kötüniyet tazminatına hükmedilme koşullarının oluşmadığı, ilk derece mahkemesinin kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekili ile davalı vekilinin istinaf başvurularının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.