Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/3493 K.2020/5895

Taraflar arasında görülen davada Samsun Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 18.10.2017 tarih ve 2017/26-2017/925 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı banka ile dava dışı şirket arasında 20.12.2011 tarihli genel kredi sözleşmesi imzalandığını, davalıların bu sözleşmeye müşterek borçlu ve müteselsil kefil olduğunu, asıl borçluya kat ihtarı gönderildiğini ancak borcun ödenmediğini, bu nedenle davalı kefillere yönelik ilamsız takip başlatıldığını, ancak davalıların böyle bir borçları olmadığı gerekçesiyle yetkiye, borca ve takibe itiraz ettiklerini ileri sürerek takibe haksız olarak yapılan itirazların iptali ile takibin devamına, %20’den az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, takibin haksız olduğunu, davalıların davacıya borçlarının olmadığını, kefalet sözleşmesinin geçersiz olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, yetkili yer icra dairesinde yapılmayan takip nedeniyle davacının itirazının iptali talebinin reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 19 Hukuk Dairesi'nin 19.09.2016 tarihli ve 2016/2883 esas ve 2016/12504 karar sayılı ilamı ile “Davacı banka ile dava dışı Uğurlu Sağlık Hiz. Ltd.

Şti. arasında düzenlenen "Genel Kredi Sözleşmesi" başlıklı sözleşme ticari nitelikte olup davalılar bu sözleşmeyi müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla imzalamışlardır.

Bu durumda ticari nitelikteki sözleşmeye kefil olan kişiler hakkında 6102 sayılı Yasa'nın 7. maddede yer alan teselsül karinesi uygulanır, bu durumda kefiller hakkında HMK'nın 17. maddesi dikkate alınarak sözleşmede kararlaştırılan yetki şartının geçerli olduğu düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporuna göre, kefalet sözleşmesinin 818 sayılı Eski Borçlar Kanunu zamanında düzenlendiği ve bu kanuna göre geçerli olduğu, asıl borçluya davacı banka tarafından genel kredi sözleşmesi kapsamında iki adet ticari kredi kullandırıldığı ve hiçbir taksidinin ödenmemiş olduğu,

hesap kat tarihinden itibaren asıl borçlunun temerrüt tarihine kadar ödeme planındaki akdi faiz oranının, temerrüt tarihinden itibaren ise cari hesaba uygulanan en yüksek faizin %50’sinin ilavesi ile bulunacak oranın uygulanacağı, çek yasal sorumluluk bedelinden ise açık bir hüküm olmaması sebebiyle davalı kefillerin sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 2.500.000,00 TL asıl alacak, 255.991,68 TL işlemiş faiz, 12.799,57 TL BSMV, 528,68 TL ihtar masrafı toplam 2.769.316,93 TL nakdi alacak yönünden itirazın iptaline takibin devamına fazla talebin reddine,

asıl alacağa takip tarihinden sonra % 39 temerrüd faizi ve faizin % 5 oranında gider vergisi uygulanmasına, toplam alacağın 2.768.791,21 TL'sine %20 oranında icra inkar tazminatı uygulanarak davalılardan alınarak davacıya verilmesine, çek depo bedeline ilişkin talebin reddine, davalı yararına kötü niyet tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup, hükme karşı davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.