Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/3548 K.2021/660

Taraflar arasında görülen davada Susurluk Asliye Hukuk Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 06.12.2018 tarih ve 2017/271-2018/606 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalı şirket arasında imzalanan 07.09.2006 tarihli Akaryakıt Bayilik Sözleşmesi ve sözleşmenin eki niteliğindeki taahhütname ile davalının yılda 500 m3 beyaz ürün, 5 ton madeni yağ satmayı ve satış taahhüdünden eksik sattığı beher m3 beyaz ürün için 30 USD tutarında cezai şart ödemeyi kabul ve taahhüt ettiğini ancak taahhüt ettiği mal alımını gerçekleştirmeyerek davacı şirketi zarara uğrattığını, davalılardan ...'nun sözleşmenin ve eklerinin garantörü diğer davalı ...'ın ise davalı şirket lehine kurulan ipoteğin yükümlüsü taşınmazın maliki olduğunu,

malikin dava açılmadan önce ölmesi nedeniyle mirasçılarının davaya dahil edildiğini, davalılar aleyhinde açılmış olan Susurluk Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/727 esas, 2009/28 karar numaralı dosyası ile 53.736,60 USD cezai şart alacaklarının sabit olduğunu, mahkemece taleple bağlı kalma kuralı gereğince fazlaya ilişkin talep hakkını saklı tutarak 20.000.-USD cezai şarta hükmettiğini ileri sürerek, bakiye 33.736,60 USD 09.09.2007-08.09.2010 dönemi için şimdilik 20.000.-USD olmak üzere toplam 53.736,60 TL cezai şartın ticari faiziyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Reha-Pet Petrol Ürünleri Turizm Nakliyat Gıda San. Ltd. Şti. vekili, davacının taleplerinin 1 yıllık zamanaşımına tabi olup dava tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin dolmadığını, davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmadığını, talep edilen faiz oranının fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir. Davalı ... ve ... vekili, cezai şart alacağının sözleşmenin tarafları arasında ileri sürülebileceğini, 3. kişilerden talep edilemeyeceğini savunarak, davanın husumetten ve esastan reddini talep etmiştir. Davalı ... vekili, davalıya husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir. Diğer davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davacının cezai şart alacağı talebinin, davalı Reha-Pet Petrol Ürünleri Turizm Nakliyat Gıda San. Tic. Ltd. Şti.'nin taahhütlerini yerine getirmemesi sebebiyle sözleşme tarihi olan 07.09.2006 tarihinden bayilik sözleşmesinin sona erdiği 18.09.2010 tarihine kadar geçen dönemi kapsadığı, sözleşme ve eki taahhütnameye göre beher yılda asgari 2000 m3 beyaz ürün alınacağının taahhüt edildiği,

yıl bitmeden o yıla ilişkin eksik ürün alındığından bahisle cezai şart istenemeyeceğinden 2007-2010 tarihleri arasındaki dönem için ilk davanın açıldığı 26.12.2007 tarihinde cezai şart isteminde bulunulamayacağı, bir sonraki yıl ihtirazi kayıt konulmaksızın davalı şirkete ürün verilmeye devam edilmesi sebebiyle de geçmiş yıla ilişkin cezai şart alacağı isteminde bulunulamayacağı, ayrıca davacı şirket ile davalı Reha-Pet Petrol Ürünleri Turizm Nakliyat Gıda San. Tic. Ltd.

Şti. arasında 07.09.2006 tarihinde imzalanmış olan bayilik sözleşmesinde davalı ...'nun garantör olarak imza attığı, ancak sözleşmenin eki niteliğindeki taahhütnamede imzasının bulunmadığının görüldüğü, asgari alım şartı ve cezai şart hükümleri bulunan taahhütnamede imzası bulunmadığından bu taahhütnameye dayanılarak garantör sıfatıyla davalı ...'ndan cezai şart isteminde bulunulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.