Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/3764 K.2021/4165

Taraflar arasında görülen davada Malatya 6. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 06.01.2016 tarih ve 2015/99-2016/12 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı aleyhine davalının muhtelif tarihli ve 100.000.-’er TL bedelli üç adet çeke dayalı icra takibine giriştiğini, davalı tarafından çeklere karşılık yapılan kısmi ödemeler düşülmeden, hiç ödeme yokmuş gibi takip yapıldığını ileri sürerek, davacının icra takibine konu miktar kadar borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın ödeme iddiasının doğru olmadığını, yapıldığı iddia edilen ödemelerin çekten dolayı olduğuna dair bir kayıt olmadığını belirterek, davanın reddi ile davacı aleyhine tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, davalı şirket yetkilisi ... hakkında Malatya 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2008/222 esas ve 2010/411 karar sayılı kesinleşen ilamında, davacının, takibe dayanak yapılan 3 adet 100.000.- 'er TL bedelli çekten dolayı davalıya icra takibinden önce toplam 50.000.- TL ödeme yaptığı sabit görülerek, şirket yetkilisinin bedeli kısmen karşılıksız kalan çeki kullanmak suretiyle işlediği suçtan cezalandırılmasına karar verildiği,

hükmün kesinleştiği, takip konusu 3 adet çek dolayısıyla toplam 50.000.- TL ödeme yapıldığının ispat edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının Malatya 7. İcra Müdürlüğü’nün 2006/397 esas sayılı takip dosyasında, takip konusu asıl alacağın 50.000.- TL'sinden dolayı borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.