Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/3800 K.2021/4918

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Tüketici Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14.03.2019 tarih ve 2018/554-2019/121 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının davacı bankaya ait kredi kartını kullandığını, ancak kredi kartı borcunu ödemediğini, hakkında ilamsız icra takibi başlatıldığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu iddia ederek itirazın iptaline, takibin devamına ve % 20 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, alınan bilirkişi raporuna itibar edildiği, dava ve takip konusu alacağın kredi kartı harcamalarına ilişkin olduğu, takip tarihinden önce davalıya ihtarname tebliğ edildiği, borç miktarının belli olduğu gerekçesiyle davanın faiz yönünden kısmen kabulü ile,

davalı borçlunun Silivri İcra Müdürlüğü’nün 2015/1471 esas sayılı dosyasında takibe yaptığı itirazın faiz yönünden iptaline, geriye kalan asıl alacak yönünden reddine ve takibin 40.192,74 TL asıl alacak, 1.904,75 TL faiz olmak üzere toplam 42.192,73 TL alacak üzerinden devamına, 40.192,74 TL üzerinden % 20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kabul edilen kısımla ilgili davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına karar verilmiş, hükme karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesince bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, bilirkişinin düzenlemiş olduğu raporda davacı bankanın kredi kartından dolayı 40.192,74 TL asıl alacak, 1.904,75 TL işlemiş akdi temerrüt faizi, 95,23 TL gider vergisi olmak üzere toplam 42.192,73 TL alacaklı olduğunun belirlendiği, dava konusu alacağa dayanak kredi kartının ticari kredi kartı olduğuna dair bir verinin dosya içeriğinde bulunmadığı, davalının 10.02.2017 tarihli beyanının dikkate alındığı, bu anlamda ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf kanun yolu başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Kapatılan Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 2017/3606 esas ve 2018/2953 karar sayılı ve 24.05.2018 tarihli ilamıyla, İlk Derece Mahkemesince 08.12.2016 tarihinde verilen davanın kısmen kabulüne dair hüküm, davacı alacaklı tarafından icraya konulması üzerine davalı borçlunun 10.02.2017 tarihli ödeme beyanı borcu kabul anlamında olmayıp, bu beyanın istinaf isteminin reddi gerekçesi yapılamayacağı ve diğer yandan hüküm kurulması için delil olarak gösterilen hususların usulüne uygun olarak toplanması ve gösterilmesi gerektiği, 28.11.2016 tarihli hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalının savunma haklarının tartışılıp değerlendirilmediği, dosya içeriği ile uyum sağlamayan, savunma haklarını kısıtlayan rapora göre hüküm kurulmasının da doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, toplam borcun 42.192,73 TL olduğu, yapılan araştırma ve alınan ek bilirkişi raporu ile de aynı sonuca varıldığı, dava ve takip konusu alacağın kredi kartı harcamalarına ilişkin bulunduğu, takip tarihinden önce davalıya ihtarname tebliğ edildiği, borç miktarının belli olduğu anlaşılmakla davanın kısmen kabulüne, asıl alacak üzerinden %20 icra inkar tazminatına karar verilmiştir.

İşbu karara karşı, taraf vekilleri temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.