Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/3850 K.2021/5127

Taraflar arasında görülen davada Datça Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 01.11.2018 tarih ve 2018/207- 2018/332 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan sözleşme uyarınca davalıya kredi kartı verildiğini, borcun zamanında ödenmemesi üzerine davalı aleyhine başlatılan takibe, davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacı bankaya borcu bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı banka ile kredi kartı başvuru formu ve bankacılık hizmetleri sözleşmesi imzalayan davalının tüketici olması nedeniyle faiz bakımından 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 88. ve 120. maddelerine göre toplam 5.388.-TL borçlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile takibin 5.388.-TL üzerinden devamına, asıl alacak olan 5.202,80.-TL’ye takip tarihinden itibaren % 17,55 temerrüt faizi ve faizin % 5’i oranında BSMV işletilmesine, fazlaya ilişkin yapılan takibin iptaline, icra-inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmiştir.

İşbu karara karşı davalı vekili temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre, davalının bütün temyiz itirazları yerinde değildir.