Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/3880 K.2021/2155

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26.09.2019 tarih ve 2019/506- 2019/927 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalıdan 2 adet konteyner satın aldığını, satın alınan konteynerların ayıplı olması nedeniyle yangına sebebiyet verdiğini ve davacının maddi zararının oluştuğunu ayrıca çıkan yangın nedeniyle şirketin ticari itibarının zedelendiğini ileri sürerek, 25.000.- TL maddi, 20.000.- TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, satılan malların ayıplı olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; ayıplı olduğu iddia edilen malın davacı tarafından imha edildiği, davalıdan satın alınan konteynerin ayıplı olup olmadığının tespitinin yapılamadığı, davacının zarara uğramasına neden olan yangının konteynerin üretim hatasından mı yoksa kullanıcı hatasından mı kaynaklandığı belirlenemediği, dolayısıyla kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.