Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/389 K.2020/4705

Taraflar arasında görülen davada Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesince (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) bozmaya uyularak verilen 18/10/2019 tarih ve 2019/110-2019/768 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılarla müvekkili arasında Topçuoğlu Gıda Hayvancılık San. ve Tic. A.Ş'nin hisselerinin davalı tarafa devrine ilişkin sözleşme yaptıklarını ve buna ek protokol imzaladıklarını, protokol gereği davalıların şirketin Vergi Dairesindeki devir tarihinden önceki dönemlere ait ve 6111 sayılı Kanuna göre taksitlendirilmiş borçları ile SGK'ya olan devirden önceki borçları ödeyecekleri hususunda anlaştıkları ancak davalıların protokol konusu borçları ödemediklerini, müvekkilinin icra takibi başlattığını, davalıların borca kötüniyetli itirazları üzerine duran takibe haksız itirazın iptalini ve kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkilleri protokolle her ne kadar borcu üstlenmiş iseler de bu protokolün kefalet ve garanti niteliğinde bir sözleşme olması nedeniyle resmi şekilde yapılması gerektiğini, sözleşmenin geçersiz olduğunu, ayrıca davacı tarafın müvekkili ...'ın şahsen bir sorumluluğunun olmamasına rağmen davacı tarafın ödeme emrini şirket adına değil müvekkili şahsına gönderdiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; protokolün içeriğinde dava dışı şirkete ait borçların ... ve ... tarafından nakden ödeneceği açıkça yazılmış olup davalılarca cevap dilekçesinde borcun şirkete ait olduğu savunmasının borçtan kurtulma amacıyla yapıldığı ve iyi niyetli olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalıların icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.