Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/3909 K.2021/4124

Taraflar arasında görülen davada Balıkesir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 22.01.2019 tarih ve 2018/369 E. - 2019/13 K. sayılı karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş, 05.11.2019 tarihli ek karar ile davacı vekilinin temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili, asıl kararın ise davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ... plakalı Renault Fluence marka aracı kiralama yolu ile kullandıklarını, şirket personeli Rıdvan Demir'in söz konusu araca davalı şirketin işletmekte olduğu akaryakıt istasyonundan akaryakıt aldığını, istasyondan ayrılıp yüz metre bile uzaklaşmadan aracın istem dışı durduğunu, bunun üzerine aracın çekici ile servise götürüldüğünü, yapılan inceleme sonucunda araca mazot yerine benzin konulduğunun anlaşıldığını ve gerekli onarımın yaptırıldığını, davacı şirketin aracı kiraladığı firma olan Fleetcorp firmasına tadilat ve tamirat masrafı olarak 13.122,30 TL ödemek zorunda kaldığını,

davacı şirketin kiraya konu aracın zarar görmesi nedeniyle bu aracı kullanamadığından yeni bir yedek araç kiralamak ve bu aracın da kira bedelini ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek 200,00.- TL yakıt, 13.122,30 TL tamirat ve 1.297,36 TL yeni araç bedeli olmak üzere toplam 14.619,66 TL'nin ihtarname tarihi olan 02.10.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı istasyonda, diğer birçok istasyonda olduğu gibi aynı kanopede hem dizel, hem de benzin pompalarının bulunmadığını, karışıklığı önlemek için bir kanopede sadece dizel yakıt pompalarının, diğer kanopede de sadece benzin pompalarının bulunduğunu,olay tarihinde söz konusu aracın büyük harflerle "benzin" yazan kanopenin önünde durduğunu, görevlinin de her gelen sürücüye yaptığı gibi yakıt türünün benzin olup olmadığını sorduğunu, sürücüden de olumlu yanıt alınca benzin ikmali yapıldığını, davalının kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, taraflar tacir olup davalının benzin istasyonunun işletilmesinde davacının kullandığı araç hakkında bilgilendirilmesinde sorumluluğu bulunduğu, davacının yakıt alırken nezaret yükümlülüğü bulunmamakla birlikte aracın teknik özelliklerini bilebileceği, oluşan hatada katkısı oranında sorumluluğu bulunduğu, % 75 oranında davalının kusurlu bulunduğu gerekçesiyle 13.122,30 TL’nin % 75’ine tekabül eden 9.841,73 TL’den davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 9.841,73 TL' nin ihtarname tarihi olan 02.10.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. 05.11.2019 tarihli ek karar ile davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiş, ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin 05.11.2019 tarihli ek karara yönelik bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.