Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/391 K.2021/3393

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 03.04.2018 gün ve 2015/1114 E. - 2018/301 K. sayılı kararı bozan Daire'nin 02.10.2019 gün ve 2018/5229 E. - 2019/6092 K. sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette genel müdür olarak çalıştığını, son olarak Mayıs 2013’de 5.000.-TL maaşını aldığını, Haziran 2013 ve sonrasında maaşları alamadığı için iş akdini haklı nedenle 10.01.2014 tarihinde feshettiğini, haklı feshe kadar müvekkiline hiçbir ödeme yapılmadığını, ayrıca yıllık izin ve fazla çalışma ücretlerinin de ödenmediğini ileri sürerek şimdilik 40.000.-TL’nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.