Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/3933 K.2021/3063

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27.09.2019 tarih ve 2015/1134 E. - 2019/565 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Kapadokya Koça Petrol Nakl. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalı şirket arasında 10.08.2007 tarihli bayilik sözleşmesi imzalandığını, bayiliğe konu akaryakıt istasyonunun bulunduğu taşınmazın malikleri olan diğer davalılar tarafından taşınmaz üzerinde davacı lehine 12.12.2000 tarihinde 25 yıl süreli intifa hakkı tesis edildiğini, davacının akaryakıt istasyonu için duran varlık-inşaat adı altında toplam 241.654.43 TL inşaat harcaması yaptığını, bu harcamaların intifa ve bayilik ilişkisinin 25 yıl süreceği varsayımına dayalı olarak gerçekleştirildiğini,

Rekabet Kurulu’nun 05.03.2009 tarihli kararları doğrultusunda tarafların bayilik sözleşmesi ve intifa ilişkisinin 18.09.2010 tarihinde son bulması konusunda mutabık kaldıklarını, ilişkinin süresinden önce sona ermesi nedeniyle bu tarihten sonrası için bakiye yıla fazladan harcanan, harcama tarihinden dava tarihine kadar işlemiş faiz dahil bakiye 263.071.21 TL duran varlık-inşaat bedelinin davacıya iadesi gerektiğini, bu konuda keşide ettikleri ihtara rağmen davalının ödeme yapmadığını ileri sürerek, 263.071,21 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Kapadokya Koça Petrol Nakl. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, taraflar arasındaki bayilik sözleşmesinin rekabet kurulunun kararı gereğince 18.09.2010 tarihinde son bulduğunu, davacının sözleşme gereği bütün edimlerini yerine getirdiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Davalı ... ve davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, mahkemece benimsenen 10.06.2016 tarihli bilirkişi raporu ile taşınmaz üzerine davacı tarafından yapılan binaların halen kullanılmakta olduğu, söz konusu binaların dava konusu taşınmaza değer kattığı, sözleşmenin fesih tarihine göre binaların değerinin 241.654,43 TL, dava tarihine göre ise 296.538,41 TL olduğunun tespit edildiği, davalılardan Kapadokya .... Ltd.

Şti.’nin, davacı ile yapılan acentelik sözleşmesinin doğrudan tarafı olması nedeniyle akaryakıt istasyonu üzerine yapılan binaların bedelinden değer artışı nedeniyle hukuken sorumlu olduğu, diğer davalıların ise taşınmazın maliki olup, intifa hakkı veren kişi konumunda oldukları, yapılan binaların taşınmazın ayrılmaz bir parçası haline geldiği,

değer artışı olan eşya yani taşınmazın maliki olan diğer davalılar ... ve ...'ın da sebepsiz zenginleşen konumunda oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 241.654,43 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı Kapadokya Koça Petrol Nakl. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Kapadokya Koça Petrol Nakl. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.