Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/3961 K.2021/3831

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 06.03.2019 tarih ve 2018/18-2019/209 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine icra takibi başlattığını, takibe dayanak bonoların sahte olarak düzenlendiğini ileri sürerek müvekkilinin borçlu olmadığının tespiti ile haciz baskısı altında ödenen toplam 133.400,00 TL'nin ödeme gününden itibaren avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya ait kuyumcu dükkanına davalının % 40 hisse karşılığı ortak olması için taraflar arasında 12.01.2011 tarihli adi sözleşmenin yapıldığını, davalının ortaklık bedeline karşılık davacıya 65.000 Euro verdiği gibi sermayeye eklenmek üzere 90.000 Euro borç verdiğini ayrıca davacının isteği üzerine 120.000 Euro borç para verip, karşılığında dava konusu bonoların davacı tarafından verildiğini, iddianın asılsız olduğunu savunarak, davanın reddi ile davacının tazminata mahkum edilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda , Adli Tıp Kurumu’nun 23.01.2019 tarihli raporunda davaya konu senetlerdeki imzaların davacı ...'in eli ürünü olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddi ile İİK’nun 72.maddesi uyarınca %20 oranında tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı,davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.