Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/4011 K.2021/3360

Taraflar arasında görülen davada Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24.10.2019 tarih ve 2019/71 E. - 2019/288 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından davacı aleyhine iki adet bono nedeniyle icra takipleri başlatıldığını, takiplere konu edilen bonolardaki imzaların davacıya ait olmadığını ileri sürerek, davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, icra takibine konu bonoların davacı borçlunun senedi verdiği .... tarafından davalı bankadan kullandığı ticari krediye teminat olmak üzere verildiğini, davalı bankanın iyiniyetli üçüncü kişi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, takibe dayanak bonolardaki imzaların davacıya ait olmadığı, dosya kapsamından davalı bankanın kötüniyetli olduğuna dair delil bulunmadığı ve İİK'nın 72/5 maddesindeki yasal koşullar oluşmadığı gerekçesiyle davacının menfi tespit talebinin kabulüne, tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.