KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2020/4024 E., 2021/3026 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Mart 2021
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Gazipaşa Asliye Hukuk Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 05.11.2019 tarih ve 2019/294 E. - 2019/381 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı asil, dava dışı Yüksel Doğan’a boş senet verdiğini, borcu kalmayınca senedi geri istediğini ancak senedin iade edilmediğini, daha sonra dava dışı Yüksel Doğan'ın senedi davalıya verdiğini, senedin rakam kısmı boş olduğunu ve 20.000.- TL yazıldığını, kendisi hakkında Gazipaşa İcra Müdürlüğü'nün 2014/521 esas sayılı dosyasıyla hakkında icra takibi başlatıldığını, davalıya borcunun olmadığını ileri sürerek, Gazipaşa İcra Müdürlüğü'nün 2014/521 esas sayılı dosyasından başlatılan icra takibinde davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı asil, davacının, eşi için alınan 20.000.- TL krediyi ödenmemesi ve ayrıca davalının dava dışı Yüksel Doğan’a olan borcunun da davalı tarafından ödenmesi nedeniyle söz konusu senede dayanarak icra takibi başlattığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; senedin anlaşmaya aykırı doldurulduğunun ispat yükünün davacıda olduğu, davacının senedin anlaşmaya aykırı doldurulduğunu yazılı belge ile ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2020/4024, K. 2021/3026, 29 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama