Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/4035 K.2021/3816

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 14.11.2019 tarih ve 2019/169-2019/584 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı ...'in davalı bankadan çekmiş olduğu tarımsal krediye kefil olması sebebiyle davacı aleyhine davalı tarafından 20.02.2012 tarihinde takip yapıldığını, 5661 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yapılan değişiklik ile 12.04.2011 tarihinden itibaren tarımsal kredilere kefil olanların borçları sona ermesine rağmen davalı bankanın kötüniyetli olarak davacı aleyhine takip başlattığını ileri sürerek, davacının davalıya borçlu olmadığının tespitini ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu kredi sözleşmesinin 5661 sayılı Kanun kapsamında kalmadığını, ayrıca icra takip talebinde maddi hata sonucu alacağın 15.435,91 TL iken 1.543.591,00 TL olarak gösterildiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre Yozgat 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/788 esas sayılı dosyasına konu takip alacağına yönelik açılan menfi tespit davasının kesinleştiğinden bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafın kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.