Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/4129 K.2021/5109

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 05.12.2019 tarih ve 2018/1082-2019/1376 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ... Oto. Gıda İnş. Tur. San. Tic. Ltd. Şti.'nden satın aldığı aracın arıza yaptığını, arızaların devam ettiğini ileri sürerek üretim hatasından kaynaklanan sebeplerden dolayı davaya konu aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesini, mümkün olmadığı takdirde ödenen 46.534,65 TL bedelin faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Oto. Gıda. İn. Tur. San. Ltd. Şti. vekili, davalı şirketin aracı ithal eden şirket değil, ikinci el araç alım satımı yapan şirket olduğunu, bu nedenle davalıya husumet yöneltilemeyeceğini, davacının dava konusu aracı aldıktan 1,5 yıl sonra dava açmasının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğunu, stoklarında dava konusu aracın aynısı olmadığından ayıpsız misli ile değiştirilemeyeceğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Groupe Psa Oto. Paz. A.Ş. davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı tarafından satın alınan araçtaki arızanın kullanıcı hatasından değil imalat hatasından kaynaklandığı, bu imalat hatasının normal bir kullanıcı tarafından aracın satın alınması aşamasında fark edilmesinin mümkün olmadığı, arızanın kullanıldıkça ortaya çıktığı, arızaların servis tarafından garanti kapsamında ve bedelsiz olarak giderilmeye çalışıldığı, arızanın niteliği nedeniyle araçtan faydalanamamanın süreklilik arz ettiği, araçtaki ayıbın gizli ayıp niteliğinde olduğu gerekçesiyle, 46.534,65 TL'nin dava tarihi olan 30.10.2015 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Birlikte ifa kuralı gereği mal bedelinin davacıya iadesine karar verilirken aynı zamanda ayıplı malın davalılara iadesi yönünde de karar verilmesi ve yine birlikte ifa kuralı gereğince davalılar aleyhine hükmedilen bedele, aracın fiilen davalılara iade edilip teslim edildiği tarihten itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, mahkemece, bu yön gözetilmeden dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi de doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

KARŞI OY

1- Dava, ayıp nedeniyle ayıplı mal bedelinin iadesi istemine ilişkindir. 2- Daire heyeti üyeleri arasında, satıma konu malın ayıplı olması nedeniyle, satılanın iadesi karşılığında, mal bedelinden davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu konusunda bir görüş ayrılığı bulunmamaktadır.

3- Davacı taraf, satılan malın ayıplı olması nedeniyle 6502 sayılı TKHK’nın 15.maddesi uyarınca aracın misli ile değiştirilmesi, bunun mümkün olmaması halinde bedelinin iadesi talebinde bulunmuştur. Şayet satıma konu araç halen üretiliyor olsaydı, yargılama sonucunda tercihine uygun olarak davacı taraf güncellenmiş değeri ile yeni bir araç sahibi olacaktı. Ancak aracın halen üretiliyor olmaması nedeniyle Mahkemece sadece aracın dava tarihindeki yeni değerine hüküm olunmuştur.

Aracın ayıplı olması nedeniyle kendisinden beklenen faydayı vermediği sık sık arıza yaptığı dosya içeriği ile sabittir. HMK genel ilkeleri ve 28.11.1956 tarih ve 15/15 Sayılı Yargıtay içtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, her dava açıldığı tarihteki maddi ve hukuki koşullara göre sonuçlandırılmalıdır (Y. HGK’nın 08.04.2015 T. ve 2015/46 E. - 2015/1158 K.).

Bu durumda davalının dava tarihi itibariyle temerrüde düştüğü de dikkate alınarak davacı taraf yararına dava tarihinden itibaren faize hüküm olunması gerektiğinden ve bu yöndeki İlk Derece Mahkemesi Kararını isabetli bulduğumdan, araç ne zaman iade edilirse o tarihten itibaren faize hüküm olunmasına ilişkin Daire çoğunlunun görüşlerine bu yön itibariyle katılmıyorum.