Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/4267 K.2021/2904

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 21.05.2015 gün ve 2015/120-2015/302 sayılı kararı onayan Daire'nin 09.10.2019 gün ve 2018/3791-2019/4704 sayılı kararı aleyhinde temlik alan davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davacı banka tarafından davalı ... Petrol Akaryakıt... A.Ş.'ye diğer davalıların kefaletiyle akdedilen 20.07.1998 tarihli 7.150.000 USD limitli genel kredi sözleşmesine istinaden 5.500.000,00 USD'lik döviz kredisi kullandırıldığını, kredi borcunun ödenmemesi üzerine hesabın kat edildiğini, alacağın tahsili için başlatılan icra takibinin davalıların itirazı sonucu durduğunu iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının asıl alacağından daha fazla miktarda talepte bulunduğunu, faize faiz yürütüldüğünü, takibin hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen hükmün davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesi’nce onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez temlik alan davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, temlik alan davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.