Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/4432 K.2022/381

Taraflar arasında görülen davada Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.07.2018 tarih ve 2014/699 E- 2018/992 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine-kabulüne dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 03.10.2019 tarih ve 2018/2278 E- 2019/1821 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı borçlu Ata Ege Itriyat San. Tic. Ltd.

Şti. ile davacı banka arasında 25/03/2010, 18/10/2010 ve 24/10/2012 tarihli nakdi ve gayrinakdi kredi sözleşmeleri imzalandığını, davalılardan ..., ... ve ...'nin sözleşmeyi müşterek ve müteselsil kefil olarak imzaladıklarını, kredi borcunun ödenmemesi üzerine Noter'den 01/03/2013 tarihinde ve 03/04/2012 tarihinde keşide edilen ihtarnamelerin sonuçsuz kaldığını, ayrıca ...'nin bankadan aldığı bireysel kredi kartı borcu nedeniyle de davacı bankaya borcu bulunduğunu,

borçlular ... ve dava dışı şirket aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ve menkul rehninin paraya çevrilmesi yoluyla tahsilde tekerrür olmamak şartıyla icra takipleri yapıldığını, icra dosyalarından oluşan rehin açığı miktarını teminat altına alabilmek amacıyla Denizli 1. İcra Müdürlüğü'nün 2014/1645 esas sayılı dosyasından tüm davalılar hakkında genel haciz yoluyla ilamsız takip başlatıldığını,davalıların itirazı üzerine takibin durduğunu, ilamsız takipte borçlu-davalı ...'nin bireysel kredi kartı ve taksitli kredi kartı borcundan dolayı 81.089,32 TL borçtan,

diğer davalıların ise taksitli kredi borcuna kefaletlerinden dolayı borcun 37.174,41 TL'lik kısmından sorumlu olduklarını, ancak bu üç borçlu hakkında ödeme emrinde sehven belirtilen alacak miktarı olarak gözüken miktarın 43.914,91 TL'lik kısmından vazgeçtiklerini ileri sürerek tüm davalıların Denizli 1. İcra Müdürlüğü'nün 2014/1645 esas sayılı dosyasında başlatılan takibe vaki itirazınlarının iptali ile %20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, dava dışı borçlu Ata Ege Itriyat... Ltd. Şti. ve şirketin yetkilisi davalı ... ile davacı banka arasında imzalanan nakdi ve gayrinakdi kredi sözleşmesi uyarınca ödenmeyen kredi alacağının tahsili için ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip yapıldığını, bu takibe ...'nin kredi kartı borcunun da eklendiğini, borcun yapılandırılması sonucunda 79.000,00 TL'ye çıktığını, ancak davalının bu borcu ödeyemediğini,

o icra dosyasında ...'ye ait evin 95.000,00 TL'ye satılarak bu paranın nakdi genel ticari krediden düşüleceği yerde ...'nin kredi kartından düşülerek kesin rehin açık belgesi verilmesi sonucunda davalılar aleyhine Denizli 1. İcra Müdürlüğü'nün 2014/1645 esas sayılı ilamsız takip başlatıldığını, rehin açık belgesinin ne kadarının davalı ...'nin kredi kartı borcu, ne kadarının da davalıların kefil olduğu krediden kaynaklanan alacak olduğunun bilinmediğini, oysa ...'nin satılan ev bedelinin kredi kartı borcundan değil, ticari kredi sözleşmesinden kaynaklanan borçtan düşülmesi gerektiğini,

davalı ...'nin dava dışı şirket adına ticari kredi çekerken teminat olarak verdiğini, aracının da Denizli 3. İcra Müdürlüğü'nün 2013/2227 esas sayılı dosyasından satılarak davacı bankaya alacağına mahsuben satıldığı, ancak araç bedeli 12.500,00 TL'nin ticari kredi borcundan düşülmesi gerekirken paranın nereye gittiğinin belli olmadığını, davacı tarafın takipte kötüniyetli olduğunu, bilirkişi marifetiyle davalıların kefil olduğu ticari krediden kaynaklanan ve kalan borç miktarı hesaplandığında borcun ödeneceğini, ancak borç miktarı bilinmediği için davalıların borca itiraz ettiklerini, alacağın likit olmadığını,

%20 oranında tazminat istenemeyeceğini savunarak davanın reddi ile %20 oranında kötüniyet tazminatının davacıdan tahsilini istemiştir.

İlk derece mahkemesi, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacı bankanın dava dışı asıl borçlu Ata Ege İtriyat San ve Tic. Ltd. Şti.

Firması arasında imzalanan 25/03/2010, 18/10/2010 ve 24/10/2012 tarihli Genel Nakdi ve Gayrinakdi Kredi Sözleşmeleri hükümleri gereğince borçlu firmaya, ..., ... ve ...'nin kefaletleriyle kredi kullandırıldığı, borçlu firma ve firmanın müşterek borçlu ve müteselsil kefillerinin ödenmesi gereken borç bakiyesini davacı bankaya ödemedikleri, bunun üzerine kredi hesabının kat edilerek borçlu firma ve diğer sorumlulara borcun ödenmesi hususunun 01/03/2013 tarih ve 03/04/2012 tarihli kat ihtarnamelerinin keşide edilerek ihtar edildiği,

buna rağmen davalıların borçlarını ödemedikleri, ayrıca borçlu ve müteselsil kefil ...'nin davacı bankaya ödenmemiş ve muaccel hale gelmiş Bireysel Kredi Kartı borcunun da bulunduğu, bu kredi kartı borcundan sadece ...'nin sorumlu olduğu, borçlular Ata Ege İtriyat San. ve Tic. Ltd.

Şti. ve ... hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ve menkul rehninin paraya çevrilmesi yoluyla ve tahsilde tekerrür olmamak koşuluyla icra takipleri yapıldığı, daha sonra anılan icra dosyalarından oluşan rehin açığı miktarını teminat altına alabilmek amacıyla Denizli 1. İcra Müdürlüğü'nün 2014/1645 esas sayılı dosyasından davalı-borçlular hakkında genel haciz yoluyla icra takibine başlandığı, davalı borçlular tarafından itiraz edilmesi sonucunda icra takibinin durdurulmasına karar verildiği,

30/08/2017 tarihli kök bilirkişi raporu ve 18/02/2018 tarihli ek rapora göre davalıların takip tarihi itibariyle tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla 5.300,74 TL asıl alacak, 30.355,88 TL işlemiş temerrüt faizi ve 1.517,79 TL BSMV olmak üzere toplam 37.174,41 TL borçlarının bulunduğu, ...'nin kredi kartı borcunun ipotek bedelinden kapatıldığı, davalıların kefaletlerinin sona ermediği, imzalanan kredi sözleşmelerinin ve kefaletlerin süreli olmadığı ve süresiz olarak düzenlendiği, önceki kredi borçlarının ödenmiş olmasının sözleşmenin ve kefaletin sonlandığı anlamına gelmediği,

davalıların dışında üçüncü kişilerin kefaletini içeren yeni bir genel kredi sözleşmesinin düzenlenmediği, davalıların kefalet iradesinin sona erdiğine ilişkin bankaya bildirimde bulunmadıkları, dolayısıyla kefaletlerinin geçerli olduğu,davalıların itirazları kısmen haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalıların Denizli 1. İcra Müdürlüğü'nün 2014/1645 Esas sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın iptaline, takibin takip tarihi itibariyle tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla 5.300,74 TL asıl alacak, 30.355,88 TL işlemiş temerrüt faizi ve 1.517,79 TL BSMV olmak üzere toplam 37.174,41 TL üzerinden devamına,

asıl alacak tutarına takip tarihinden tahsil tarihine kadar yıllık %54 oranında temerrüt faizi ve faizin %5'i BSMV uygulanmasına, fazla talebin reddine, kabul edilen miktar üzerinden %20 olarak hesaplanan 7.434,88 TL icra inkar tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstinaf Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporu dosya kapsamı ve denetime elverişli olduğundan davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olduğunu, davalılar aleyhine başlatılan icra takibinde talep konusu 5.300,73 TL genel kredi alacağı, faizi ve ferileri ile 28.116,04 TL genel kredi alacağı, faizi ve fer'ileri toplamı 81.089,30 TL alacak üzerinden icra takibi başlatılmış olup, her ne kadar dava dilekçesinde 37.174,41 TL'si için davalılar ..., ... ve ...yönünden itirazın iptali, 81,079,32 TL'si yönünden davalı ...'nin takibe itirazının iptali istenilmiş,

...dışındaki davalılar yönünden takipteki 43.914,91 TL alacak kısmından feragat edildiği dava dilekçesinde belirtilmiş olup, yapılan yargılama sonucunda da tüm davalılar yönünden toplam 37.174,41 TL alacak yönünden dava kabul edildiğine göre, mahkemece taleple bağlılık nazara alınarak, davalı ... dışındaki davalılar yönünden davanın tam kabul ile sonuçlandırıldığı,

bu durumda kabul edilen kısım için sadece davacı vekiline vekalet ücreti takdiri gerektiği, kendini vekille temsil ettiren davalılar ... ve ... yönünden vekalet ücreti takdiri gerekmediğini, bu husus gözden kaçırılarak bu iki davalı lehine vekalet ücreti takdiri doğru olmadığından davacı banka vekilinin bu yöne ilişen istinaf başvurusunun yerinde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan kabulu ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına,

davacının Denizli 1. İcra Müdürlüğü'nün 2014/1645 Esas sayılı dosyasında 28.116,04 TL'lik genel kredi borcu faizi ve fer'ileri toplamı 43.914,91 TL alacağa yönelik davalı ... ye karşı açtığı itirazın iptali davasının reddine, davacının Denizli 1. İcra Müdürlüğü'nün 2014/1645 Esas sayılı dosyasında 5.300,74 TL asıl alacak, 30.355,88 TL işlemiş temerrüt faizi ve 1.517,79 TL BSMV olmak üzere toplam 37.174,41 TL alacağa davalıların itirazının iptaline, takibin takip tarihi itibariyle tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla üzerinden devamına,

asıl alacak tutarına takip tarihinden tahsil tarihine kadar yıllık %54 oranında temerrüt faizi ve faizin %5'i BSMV uygulanmasına, kabul edilen miktar üzerinden %20 olarak hesaplanan 7.434,88 TL icra inkar tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, genel nakdi ve gayrinakdi kredi sözleşmeleri ile kredi kartı sözleşmelerine dayalı yapılan ilamsız icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

HMK'nın 6763 sayılı Kanun'un 42. maddesi ile değişik 362/1-a ve 2. maddesi hükmüne göre, Bölge Adliye Mahkemelerince verilen kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü 40.000,00 TL'yi geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Bu miktar, HMK'nın Ek 1. maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm tarihi itibariyle 58.800,00 TL'dir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verildiği, ret edilen 43.914,91 TL'lik alacağın yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı, anılan karara yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun sadece vekalet ücretine yönelik kısmı yönünden istinaf isteminin kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

HMK'nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanun'un 346 maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, davacı vekilinin kesin olan karara yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.