Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/4459 K.2021/5808

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 10.12.2019 tarih ve 2018/929 E. - 2019/1012 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce verilen 16.01.2020 tarih ve 2020/30 E. - 2020/72 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili banka ile dava dışı Akmetal İç Dış Tic. Ltd. Şti. arasında ticari kredi sözleşmesi imzalandığını, davalıların miras bırakanı ...'nun hem şirket yetkilisi hem de kefil sıfatı ile sözleşmeyi imzaladığını, ...'nun vefatı ile borcun mirasçıları davalılara geçtiğini, davalıların Kayseri 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/269 Esas sayılı dosyası ile mirasın reddi için dava açtıklarını ve davanın reddedildiğini, buna rağmen aleyhlerinde başlatılan Kayseri 3. İcra Müdürlüğü'nün 2018/5748 Esas sayılı dosyasındaki borca kötüniyetli şekilde itiraz ettiklerini ileri sürerek, borca vaki itirazın iptali ile takibin devamına, davalıların asıl alacağın %20'si oranında tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; TBK'nın 586. maddesinin emredici hükmü gereği davacı bankanın, asıl borçluya hesap kat ihtarnamesi tebliğ etmeden kefili takip etme hakkının bulunmadığı, asıl borçlu aleyhinde keşide edilen hesap kat ihtarnamesi tebliğ edilmediği için yasada aranan "ihtarın sonuçsuz kalması" şartının yerine gelmemiş olduğu gerekçesi ile, sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davacı banka ile dava dışı Akmetal İç Dış Tic. Ltd. Şti. arasında ticari kredi sözleşmesi düzenlendiği, şirketin temsilcisi olan ve davalıların murisi ...'nun söz konusu sözleşmeyi müşterek müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığı, söz konusu kredinin ödenmemesi üzerine davacı banka tarafından asıl borçlu ve kefile hesap kat ihtarnamesi gönderilmiş ise de söz konusu ihtarnamenin asıl borçlu şirkete tebliğ edilemediği,

dava dışı asıl borçlu şirketin gerek mersis gerekse de kredi sözleşmesindeki adresinin gönderilen hesap kat ihtarnamesindeki adres olmaması ve gönderilen tebligatın da bila tebliğ iade edilmiş olması nedeniyle, TBK'nın 586. maddesindeki kefili takip edebilmenin yasal şartı olan "...asıl borçlunun ifada gecikmesi ve ihtarın sonuçsuz kalması..." şartının gerçekleşmediği, ilk derece mahkemesi tarafından da işbu gerekçeye istinaden davanın reddine karar verildiği, söz konusu şartın dava şartı olmayıp davanın esastan reddine dair ilk derece mahkemesi kararında usul ve yasa yönünden herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı,

ayrıca her ne kadar davacı tarafından asıl borçlu şirketin açıkça ödeme güçsüzlüğü içerisinde olduğu da istinaf sebebi olarak iddia ve beyan edilmişse de, hem HMK'nın 357. maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi'nde bildirilmeyen bu iddiaya istinaf aşamasında dayanılamayacak olması, hem de bu iddiasını dosya kapsamına binaen kesin ve yeterli kanıtlarla ispatlayamamış olması nedeniyle yerinde görülmediği gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.