Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/4714 K.2021/2741

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.04.2013 tarih ve 2012/94-2013/74 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili bankanın külli halefi olduğu İnterbank A.Ş ile dava dışı Tetik Nakliyat Tic. A.Ş arasında Genel Kredi Sözleşmelerinin akdedildiğini, davalıların sözleşmelere müşterek borçlu müteselsil kefil olduklarını, sözleşmelere istinaden düzenlenen teminat mektupları nedeniyle oluşan komisyon alacağı ve mer'i teminat mektubunun deposu talebine ilişkin davalılar aleyhine icra takibine geçildiğini itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek davalıların itirazlarının iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, 10-12 sene evvel verilen teminat mektuplarının konusunun ve riskinin kalmadığını, dava konusu yapılan alacağın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, İnterbank A.Ş... Şubesi ile dava dışı Tetik Nakliyat ve Tic.

A.Ş arasında 1998 ve 1999 yıllarında imzalanan Genel Kredi Sözleşmelerinde davalıların müteselsil kefil oldukları, toplam 120.000,00 TL ve 985.375 DM tutarındaki sözleşmeleri kefil sıfatı ile imzalamış olmaları nedeniyle bu miktarların kefalet limitlerini teşkil ettiği, talep edilen borcun davalıların kefalet limitleri kapsamında kaldığı, takip tarihi itibariyle davalılardan ...ve Onur Kimya Nak. Petrol Ürün. San. ve Tic.

A.Ş yönünden talep edebilecek alacak miktarın 8.667,96 TL diğer davalılar ..., ... ve ... yönünden ise 8.552,06 TL alacağın tespit edildiği, işleyecek faiz yönünden 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren Türk Borçlar Kanunu'nun 88 ve 120. maddelerinin genel ve emredici hüküm niteliğinde olduğu, 01.07.2012 tarihinden itibaren Türk Borçlar

Kanunu'nun 120. maddesi gereğince belirlenecek ticari temerrüt faizinin üst sınırının (avans faizi oranının iki katı) uygulanması gerektiği, teminat mektuplarının takip tarihinden sonra ancak dava tarihinden önce 14.09.2011 tarihinde bankaya iade edildiğinden teminat mektuplarının depo talebi yönünden dava açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, somut olayda mahkemece; 6098 sayılı TBK’nın yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden itibaren banka alacağına TBK’nın 120. maddelerinde öngörülen sınırlar uygulanarak faiz yürütülmesine karar verilmiştir. Davaya konu alacak genel kredi sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, uyuşmazlık ticari niteliktedir. Ticari işlerde faiz oranı 6102 sayılı TTK’nın 8. maddesine göre belirlenir. Mahkemece bu yön gözetilmeden faiz bakımından yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.