Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/4757 K.2020/5310

Taraflar arasında görülen davada Malatya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 02.03.2017 tarih ve 2015/697 E. - 2017/95 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 11.10.2018 tarih ve 2018/530 E. - 2018/1331 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirkete teslim edilen mallara karşılık ödeme yapılmaması üzerine faturaya dayalı olarak davalı aleyine başlatılan icra takibine davalının itirazının iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının alacaklı olduğunu iddia ettiği faturalara karşılık ödeme yaptığını belirterek davanın reddi ile kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasındaki ticari ilişki kapsamında davalı şirketin davacı şirketten toplam 321.250,00 TL tutarında makine satın aldığı, bunun karşılığında davacı şirkete 312.500,00 TL ödeme yaptığı, 8.750,00 TL borçlu göründüğü, davalı şirketin ticari defterlerinin usulüne uygun olarak tutulmuş olduğu,

bu nedenle sahibi lehine delil olarak kullanılabileceği, davacı taraf ticari defterlerinin ise usulüne uygun olarak tutulmadığından sahibi lehine delil olarak kullanılamayacağı, davaya konu icra takibinin, 2 adet faturaya dayalı olarak 230.000,00 TL üzerinden yapılmış olduğu, buna mukabil davalı tarafından yapılan ödemelerin 312.500,00 TL olduğu, bu hususun, davalı tarafın usulüne uygun olarak tutulmuş ticari kayıtları ile banka kayıtlarında sabit olduğu,

bu durumda davacı şirketin davalı şirketten 230.000,00 TL alacağının bulunduğu iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine, alacak belirli olduğundan ve takip kötüniyetli görüldüğünden alacak miktarının %20'si oranında hesaplanacak icra inkâr tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekilince istinafa başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, ilk derece mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön olmamasına, Fırat Kalkınma Ajansı tarafından sunulan, ayrıca dosyada mevcut belgelere göre, davalı ile Fırat Kalkınma Ajansı arasında “Cerrahi el aletleri üretiminin modernizasyonu kapasitelerinin artırılması projesi” destek sözleşmesi imzalanmasına, bu proje kapsamında davalı ile davacı arasında makine alımı konusunda sözleşme düzenlenmesine, sözleşme kapsamında davacının 5 adet toplam 321.000,00 TL tutarlı fatura tanzim etmesine,

davalının da FKA bedeli adı altında banka dekontları ile anılan miktar kadar parayı ödemiş olmasına, takibe konu faturalar yönünden davacının alacağının bulunmamasına göre, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.