Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/4767 K.2020/5367

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.07.2015 tarih ve 2014/787- 2015/544 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı banka ile dava dışı şirket arasında genel kredi sözleşmesi imzalandığını, davacının bu sözleşmeye müşterek borçlu ve müteselsil kefil olduğunu, ancak sözleşmeden kaynaklanan kredi borcunun ödendiğini, davalı bankanın şirketin pos alacağından alacağını tahsil ettiğini, davacının bir dönem ortağı olduğu kredi borçlusu şirketin ortaklığından daha sonra ayrılması nedeniyle sonraki tarihli kredi sözleşmelerinde imzasının olmadığını, davalı banka tarafından davacıya gönderilen ihtarın ödenmiş kredi borcuna ilişkin olduğunu ileri sürerek 11.12.2012 tarihli davalı banka tarafından davacıya gönderilen ihtarnamede belirtilen 357.002,44 TL’den dolayı davacının borcunun bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, genel kredi sözlemelerinin cari hesap şeklinde işleyen ve bölünemeyen, süreklilik arz eden bir sözleşme olduğunu, kredi borcunun herhangi bir tarihte sıfırlanmasının tek başına kredi sözleşmesini sona erdiren bir neden olmayacağını ve bu kapsamda kullandırılan yeni bir kredinin yeni bir borç ilişkisi doğurmayacağını, eskisinin devamı niteliğinde olacağını ve kefalet yükümlülüğünden tek taraflı dönmenin mümkün olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller ve mahkemece benimsenen bilirkişi raporlarına göre, davacının imzası bulunmayan 29.12.2011 tarihli ve sonraki tarihli genel kredi sözleşmelerinden dolayı kullandırılan kredilerden davacının sorumlu olmadığı, ancak 29.12.2011 tarihine kadar kullandırılan kredilerin davacının imzaladığı 19.02.2009 ve 01.09.2009 tarihli iki adet genel kredi sözleşmesinden kaynaklandığı ve davacının sorumlu olduğu, ihtarnamede belirtilmemesi nedeniyle davacının gayri nakdi alacaklardan sorumlu olmadığı,

sadece nakdi alacak yönünden sorumlu olduğu gerekçesiyle ihtarnamedeki taleple bağlı kalınarak davanının kısmen kabulüne, ihtarnamede belirtilen 267.044,45-TL yönünden davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, dava tarihinden sonra kredi borçlarına karşılık 53.880,88 TL kısmi ödeme yapıldığının tesbitine karar verilmiş olup, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.