Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/4836 K.2020/5425

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 06/03/2018 tarih ve 2017/544 E- 2018/289 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine-kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 04/12/2018 tarih ve 2018/2805 E- 2018/2606 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla,

duruşma için belirlenen 24.11.2020 günü hazır bulunan davalı ... vekili Av. ... ile davacı ... vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının başlattığı icra takibine dayanak bono üzerinde davacının imzası bulunmadığını, bono üzerinde vekaleten yazmakta ise de davacının kendi adına bono düzenleyebileceğine dair kimseye vekalet vermediğini, davacının davalıyı tanımadığını, taraflar arasında herhangi bir ticari ilişki ya da parasal ilişki bulunmadığı gibi davalı hakkında yapılan şikayet üzerine davalının verdiği ifadesinde davacıdan alacağı olmadığını ikrar ettiğini ileri sürerek davacının davalıya borçlu olmadığının tespiti ile %20'den az olmamak üzere kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu bono üzerindeki imzanın davacıya vekaleten dava dışı ... tarafından atıldığını, davacı tarafından dava dışı ...'ın 04.06.2013 tarihli noter vekaletnamesi ile bono düzenleme yetkisi verildiğini, TTK'nın 776. maddesinde düzenlenen zorunlu unsurları içeren bononun geçerli olduğunu, davacının senet metninde vekaleten imza atıldığının belirtilmesine rağmen kötü niyetli olarak bu davayı açtığını savunarak davanın reddi ile %20'den aşağı olmamak üzere tazminata karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, 04.06.2013 tarihli vekaletname ile davacı tarafından dava konusu bono üzerinde imzası bulunan ...'a hem kendi adına hem de yetkilisi olduğu şirket adına bono düzenleme yetkisi verildiği, dosyaya sunulan azilnamenin 23.12.2015 tarihli olduğu, buna karşılık davaya konu bononun tanzim tarihinin 15.05.2015 tarihi olduğu, yani azlin senedin düzenlendiği tarihten sonra yapıldığı, usulünce düzenlenmiş ve bono tanzim yetkisi içeren vekaletname ile vekil tayin edilen dava dışı ...'ın davacıya vekaleten atmış olduğu imzadan ve düzenlenen bonodan davacının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı taraf vekilleri istinafa başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; tüm dosya kapsamına göre, davacının vekaletnamede dava dışı ...'a bono düzenleme yetkisi verdiğine yönelik ilk derece mahkemesi tespitinin yerinde olmakla birlikte davalının hazırlık soruşturması sırasında verdiği ifadesinin karar yerinde tartışılmamasının doğru olmadığı, davalının 02.05.2017 tarihli kollukta verdiği ifadesinde senedin ...'ın borcuna karşılık verildiğini, davacı ile borç alış verişi olmadığını belirtmiş olduğu, bu durumun davalının davacıdan alacaklı olmadığını ikrarı anlamına geldiği,

bu nedenle ilk derece mahkemesinin davanın reddi kararının yerinde olmadığı gerekçesiyle davacının istinaf isteğinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak, davanın kabulüne, davacıdan alacaklı olmadığını bildiği halde davacı aleyhine takip yapan davalının kötü niyetli olduğu bu nedenle %20 tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı vekilinin istinaf isteğinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına ve özellikle temyiz konusu yapılmayan hususların bozma nedeni yapılmayacak olmasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.