Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/4880 K.2021/1133

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 07/02/2019 tarih ve 2018/340-2019/98 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesinin duruşmalı olarak davalılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 08.02.2021 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalı Sezerler Otogaz Ltd. Şti. arasında 03/08/2009 tarihli LPG satışına ilişkin bayilik sözleşmesi imzalandığını, diğer davalıların akdin kefili olduğunu, ayrıca 10 yıl süreyle intifa tesis edildiğini ve intifa bedelinin peşin ödendiğini, ancak sözleşmenin 16/10/2012 tarihinde sona erdiğini ve kullanılamayan 7 yıllık süre için ödenen 885.000 USD’nin iadesi gerektiğini, ayrıca davalıların asgari alım taahhüdüne uymadıklarını ileri sürerek 885.000 USD intifa bedeli ile fazla haklar saklı kalarak taahhüdün ihlali nedeniyle 1.000 USD’nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, intifa bedelinin ödenmediğini bu nedenle iadesi gereken bir tutar olmadığını protokolün adi şekilde yapılmış olması nedeniyle kefaletin geçersiz olduğunu, taahhüdün ihlaline rağmen davacının mal verdiğini bu nedenle cezai şarttan vazgeçmiş sayılacağını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, taraflar arasındaki sözleşmenin sona erme tarihinin 14.10.2012 olduğu ve sözleşmenin 16.10.2012 tarihinde sona ermesinden sonra taraflar arasında yeni bir sözleşme bağıtlanmadığı, dolayısıyla Bayilik Protokolünün 2. maddesi uyarınca bayinin sözleşme ile yüklendiği 885.000-USD'yi davacıya geri ödemekle yükümlü olduğu, bu tutardan sözleşmeye kefil olan diğer davalıların da aynen sorumlu oldukları, davalı-bayinin yıllık 1250 ton LPG alımı konusunda taahhütte bulunduğu, bu edimini yerine getirmediği takdirde sözleşme ve protokolde öngörülen cezai şartı ödeyeceğinin düzenlendiği.

Taraflar arasında 3 yıl 2 ay 13 gün süren bayilik sözleşmesi süresince davalının taahhüt ettiği miktarın altında LPG satın aldığı, ancak davacı ihtirazi kayıt koymadan her yıl davalıya ürün vermeye devam etmiş olduğundan sözleşme tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 sy. BK'nın 158/2.

(TBK'nın 179/2.) maddesi hükmü uyarınca ilk 2 yıl için eksik ürün bakımından cezai şart talep edemez ise de, davacı tarafın henüz sözleşmenin sona ereceği 16.10.2012 tarihinden önce davalıya keşide ettiği Beyoğlu 41. Noterliği'nin 29.06.2012 tarihli ihtarnamesi ile eksik alımdan doğan cezai şart alacağını talep etmiş olduğundan ancak son yıl için sözleşmeden doğan cezai şart isteminde bulunabileceği, bu durumda hükme esas alınan bilirkişi raporunda son yıl için cezai şart alacağının 1.400-USD olarak hesaplandığı,

davacının 1.400 -USD cezai şart alacağı talep edebileceği, ancak işbu davada davacı talebi 1.000-USD olmakla talebin aşılmaması gereğine göre 1.000-USD'nin kabulü gerekeceği, gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.