Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/4913 K.2021/2796

Taraflar arasında görülen davada Of Asliye Hukuk Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 17.04.2019 tarih ve 2019/88 E. - 2019/234 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 22.03.2021 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya fatura karşılığı elektrik malzemesi sattığını, fatura bedellerinin bir kısmının ödenmediğini, bakiye cari hesap alacağı için davalı hakkında icra takibi başlatıldığını, davalının takibe haksız itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile davalı hakkında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının davacıya cari hesap alacağına mahsuben ödemeler yapıldığını, bakiye borcun ise davacının ayıplı ve eksik işler yapması nedeniyle ödenmediğini, davacıya bu durumun telefonla bildirildiğini, davacıya borca karşılık verilen ve ödenen17.08.2012 tarihli 21.500 TL’lik çekin borçtan mahsup edilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece usul bozmasına uyularak yapılan yargılama sonunda, taraflar arasında satım akdine dayalı ilişki olduğu, davalının bakiye borcun ödenmemesinin ayıplı ve eksik ifadan kaynaklandığına dair iddiasını TTK ve TBK gereği usulüne uygun ihbar bulunmadığından kanıtlayamadığı, davacının, davalı tarafından verilen çekin başka hukuki ilişkiye dayalı olarak alındığı iddiasına karşılık davalının davacıya verdiği 21.500 TL ‘lik çek borcunun kaynağının hangi borç sebebine ilişkin olduğuna dair ispat yükünü yerine getirmediği ve davacının yasal faiz isteme hakkı bulunduğu gerekçesiyle asıl alacak üzerinden davanın kabulü ile davalı aleyhine icra inkar tazminatına karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında akdi ilişkiyi gösteren faturalar incelendiğinde önemli bir oranda işcilik faturası kesildiği, hukuki ilişkinin bu yönüyle nitelikli satış olmaktan öte eser sözleşmesi niteliğinde olduğu görülmektedir.

Davalı, cari ilişkiden kaynaklanan alacağın ayıp ve eksik ifa nedeniyle tahakkuk etmediği itirazında bulunmuş ise de TBK’nın eser sözleşmesine ilişkin hükümleri çerçevesinde ayıp ihbarında bulunduğunu da ispatlayamamıştır. Bu durumda taraflar arasındaki ilişki eser sözleşmesi şeklinde nitelendirilse dahi davalının savunmalarını ispatlayamadığı anlaşıldığından alacağın sözleşmenin niteliğine göre likit olmadığı gözetilerek icra inkar tazminatının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü yönünde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Ayrıca davacı tarafından son kesilen faturadan sonra davalının verdiği 17.8.2012 keşide tarihli 21.500 TL’lik müşteri çekinin başka bir hukuki münasebete mahsuben alındığı yönündeki iddianın ispat yükünün davacı tarafta olduğunun gözetilmemesi de usul ve yasaya aykırıdır.