KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2020/495 E., 2021/3622 K.·Mahkemesi : Fikrî Ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Nisan 2021
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 21.03.2018 gün ve 2017/180 - 2018/106 sayılı kararı bozan Daire'nin 25.09.2019 gün ve 2018/4156 - 2019/5851 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket ile diğer davalı TRT’de yayınlanmak üzere hazırlanan “KELOĞLAN” adlı çizgi filmin 2. sezon senaryolarını yazmak üzere anlaştıklarını, 11. bölümden sonra aralarındaki anlaşmanın sona erdiğini, bu süreçte müvekkilinin senaryoyu zenginleştirip yeni tiplemeleri dahil ettiğini, müvekkilinin senaryo yazmayı bıraktıktan sonra yayınlanan bölümlerde yine bu tiplemelerin kullanıldığını, 12. bölümden sonra da adının senarist olarak jenerikte yer aldığını, bu durumun maddi manevi hak ihlali olduğunu ileri sürerek,
FSEK 68’e göre zararın 3 katı olacak biçimde tazminatın, haksız fiil tarihlerinden başlayacak avans faizi ile şimdilik 1.000,00 TL olarak tahsilini, yaratılan karakterlerin kullanımın önlenmesini, bu tiplerin başka şekillerde (baskı ya da bardak, t-shirt gibi materyaller üzerine) kullanımının engellenmesini, 10.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini istemiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davalılar vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur. Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2020/495, K. 2021/3622, 13 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama