Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/4970 K.2021/2536

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 04.04.2019 tarih ve 2018/696- 2019/336 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesinin duruşmalı olarak davacı-karşı davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 15.03.2021 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalı arasında 14.02.2006 tarihli bayilik sözleşmesi imzalandığını ve davalının sözleşmeyi 5 yıllık süresi dolmadan feshettiğini, feshin haksız olduğunu, sözleşme gereği kâr kaybı ve cezai şart alacağına karşılık fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak 10.000,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı ıslah dilekçesi ile bu talebini 337,319,98 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, 14.02.2006 tarihli olduğu iddia edilen sözleşmedeki imzanın davalı şirketin temsilcisine ait olmadığını, davacı ile aralarındaki akdin 2004 tarihli olup 5 yıllık süre sonunda kendiliğinden sona erdiğini beyan ederek, davanın reddini istemiş, karşı davası ile haksız yere paraya çevrilen teminat mektubu bedeli 32.000,00 TL'nin tahsili ile 5.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacının dava konusu ettiği bayilik sözleşmesinde ki imzanın davalı şirket yetkilisine ait olmadığından bağlayıcılığı olmadığı ve davacının davalıya ait teminat mektubunu haksız olarak nakde çevirdiği gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar asıl davacı-karşı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, asıl davacı-karşı davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.