Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/5232 K.2022/805

Taraflar arasında görülen davada Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.03.2017 tarih ve 2013/249 E. - 2017/199 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nce verilen 27.09.2019 tarih ve 2017/3322 E. - 2019/1451 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş, 29.04.2021 tarihinde davalı vekili tarafından verilen temyizden feragat dilekçesi de dikkate alınarak, dosyanın incelemesinin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

İstinaf Mahkemesince verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiş ise de, davalı vekili tarafından ibraz edilen 29/04/2021 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden feragat edilmiştir. Temyiz eden davalı vekili tarafından ibraz edilen dosyada mevcut vekaletname örneği incelendiğinde vekile temyizden feragat etme yetkisinin tanınmış olduğu görülmüştür. HMK’nın 307. (HUMK’nın 91'inci) maddesine göre feragat, iki taraftan birinin netice-i talebinden vazgeçmesidir. Bu itibarla, davalı vekilinin temyiz isteminin usulüne uygun bulunan feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.