Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/5327 K.2021/5371

Taraflar arasında görülen davada Nallıhan Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 19.04.2018 tarih ve 2015/192 E. - 2018/212 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nce verilen 07.02.2020 tarih ve 2019/2111 E. - 2020/119 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında akdedilen akaryakıt satım sözleşmesi uyarınca davalıya çek verildiğini, ancak akaryakıtın müvekkiline teslim edilmediğini, çeklerin davalı şirketin diğer davalı bankadan kullanmış olduğu kredilerin teminatı olarak verildiğini ileri sürerek müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacı vekilinin 18.01.2018 tarihli saat 09:30 saatli duruşmaya Ankara’dan gelip katılacağından dolayı duruşmanın saat 11:00’a ertelenmesine dair mazeret dilekçesi sunmuş olduğu, ancak mazeretinin geçerli bir nedene dayanmaması nedeni ile reddine karar verildiği, davacı tarafından davanın takip edilmediği, dosyanın işlemden kaldırıldığı ve 3 ay içerisinde yenilenmediği gerekçesi ile HMK’nin 150. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin HMK’nin 150/II. maddesi uyarınca “geçerli özür” olarak değerlendirilebilecek nitelikte mazeret ileri sürmemiş ve buna ilişkin her hangi bir belge ibraz etmemiş olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.