Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/541 K.2021/7214

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26.09.2019 tarih ve 2018/714 E. - 2019/729 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 14.12.2021 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ...... ile davalı vekili Av. ......dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi Dr. ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 03.09.2007 tarihli karar uyarınca vekil edeni şirketin ......'dan herhangi ikisinin şirket kaşesi üzerine atacakları imza ile temsil edileceğinin karar altına alındığını, bu hususta gerekli evrakların davalı bankaya verildiğini, bu tarih sonrasında şirket ortaklarından ...'ın eşi olan ...'a şirket hesaplarından işlem yapmak üzere şifre verildiğini, ... tarafından şirket hesaplarından bu şifre kullanılarak EFT yapıldığını, davalı banka tarafından ...'a şirket adına düzenlenen çek karnelerinin ve kredi kartının verildiğini,

yetkisiz kişi ... tarafından bu gibi işlemler nedeniyle davacı şirket hesaplarından usulsüz işlemler yapıldığını, 2007 yılı Ekim-2008 yılı Mart ayı döneminde yapılan işlemler nedeniyle uğranılan zarar miktarı bilinmemekle birlikte 550.000,00 TL tutarında bir zarar oluştuğunun tahmin edildiğini iddia ederek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 50.000,00 TL'nin usulsüz işlemlerin yapılış tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı vekili, dava konusu alacağın zaman aşımına uğradığını, davalı şirketin 1997 yılında kurulduğunu, 2004 yılına kadar sınırlı faaliyette bulunduğunu, 2004 yılından itibaren hiç bir faaliyetinin olmadığını, davacı şirketin organsız kaldığını, dava dışı ...'ın daha öncesinde şirket ortağı olduğunu, 27.08.2007 tarihinde hisselerini devredip ortaklıktan ayrılmış görünmesine karşın esasında gerek eşi ... aracılığıyla gerekse aldığı vekaletnameler ile her daim şirketi idare ettiğini, yapmış olduğu işlemlerin tamamını şirket adına ve menfaatine gerçekleştirdiğini, davacı şirketin bu işlemleri bilerek muvafakat verdiğini, şirket adına yapılan işlemler nedeniyle davacının bir zararının oluşmadığını, işlemlere onay verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, taraf vekillerinin beyanları, bilirkişi raporları, dosyaya ibraz edilen tüm delil ve belgeler, Kocaeli CBS'nin 2010/17434 soruşturma nolu dosyasında (evveliyatı Kocaeli CBS'nin 2010/1270 soruşturma nolu dosyası) müştekiler İbrahim Karaaslan, Fikri Altürk ve Al-Birlik İnş. Mad. Tur. San. ve Tic.

A.Ş.'nin şikayeti üzerinde şüpheliler Latif Karaçelik ve ... hakkında ...'ın sahte imza ile çek düzenleyip müşteki şirketi borçlandırdığı, şirketi zarara uğrattığı, keza şüpheli Ahmet'in yetkisi olmadığı halde Türk Ekonomi Bankası’ndan çek koçanı alıp şirketi borçlandırdığı iddiaları ile nitelikli dolandırıcılık suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda ...'ın dolandırıcılık suçu işlediğine dair ve keza TEB yetkililerinin ...'a çek vermek suretiyle şirketin zarara uğratılmasına sebebiyet verdiklerine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından kovuşturmaya yer olmadığına 25.02.2014 tarihinde karar verildiği,

davacı yanın iddialarını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca fazla alınan harcın mahkemeden taleple iade alınabileceğine göre davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.