Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/5428 K.2022/2623

Taraflar arasında görülen davada Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 24.10.2019 tarih ve 2016/859 E- 2019/987 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce verilen 13.02.2020 tarih ve 2020/11 E- 2020/342 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla,

duruşma için belirlenen 29.03.2022 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi Dr. ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalılar arasında imzalanan 05.10.2015 tarihli taahhütname ile 31.12.2015 tarihine kadar davalı şirketler iş birliği tarafından 2015 yılı içinde tüm Türkiye bayilerinden Mercedes marka 120 adet araç alımı yapılması halinde Mercedes üretici firması tarafından tüm bayilerine ve müşterilerine tanımlanan indirimin uygulanacağı ve kendilerine müvekkili şirket tarafından bu indirim oranının uygulanarak araç satılacağı konusunda anlaşma sağlandığını,

yine aynı yazılı anlaşmada bu sayıda araç alınmaması halinde Mercedes Benz Türk A.Ş. tarafından müvekkili şirketten talep edilecek yapılmış olan indirim iade bedellerinin ödeneceğinin davalı şirketler tarafından kabul ve taahhüt edildiğini, borçlu firmalar tarafından anlaşmada belirtilen ve filo indirimi yapılmasını sağlayan sayıda araç alınmadığını, tüm Türkiye bayilerinden 38 tanesinin müvekkili şirket Samsun şubesinden olmak üzere toplam 50 adet araç alındığını, davalıların bu araçları 120 adet araç için tanımlanan indirim oranı ile aldıklarını,

Mercedes Benz Türk A.Ş.'nin gerçekleştirilmeyen satışlar nedeniyle müvekkili şirketin Samsun şubesinin satmış olduğu 38 adet araç için yapılan indirimin iadesi bedelini 19.07.2016 tarihli fatura ile 77.949,00 Euro + Kdv karşılığı 292.799,89 TL olarak müvekkil şirketten talep ettiğini, bu nedenle müvekkil şirketin de bu bedelleri alınan araçlara göre davalı şirketlere fatura keserek talep ettiğini, borcun ödenmediğini, bunun üzerine icra takibine geçildiğini,

davalı şirketlerin yapılan icra takiplerinde yetki ve borca itiraz ettiklerini iddia ederek icra dosyalarına vaki itirazlarının iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının, davalı şirketlerden herhangi bir alacağının bulunmadığını, taahhütnamede adı geçen davalı şirketlerin tek imza ile temsil edilmediğini, davalı şirketler tarafından satın alınan araçlar sebebiyle kesilen faturalarda iskonto uygulandığının belli olmadığını ve iskonto oranlarının belli ve belirlenebilir olmadığını, taahhütname isimli belgenin eksik, hatalı ve hukuken geçersiz olduğunu, davalı şirketler Özsan ile Ersi Petrol arasında yazılı bir anlaşmaya dayalı iş ortaklığı olmadığını, taahhütnamenin kim tarafından hangi sıfatla imzalanıp imzalanmadığının belli olmadığını, hukuken geçerli bir taahhütname bulunmadığını savunarak davanın reddi ile kötü niyet tazminatı istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi’nce, 05.10.2015 tarihli taahhütnamenin yetkisiz kişi tarafından imzalandığı, taahhütname tarihinde davalı şirketlerin çift imza ile temsil olunduğu, davacının, imzalanan taahhütnamenin yetkili temsilci tarafından imzalandığını, yetkisiz temsilci durumunda bulunan kişiler tarafından imzalanan sözleşmelerin davalı şirket tarafından açıkça benimsendiğini ya da taraflar arasında oluşan bir teamül ile örtülü olarak benimsendiğini ispatlayamadığı,

basiretli tacir sıfatına haiz davacının davalı şirketin yetkili olmayan şahsın imzası ile temsil edilemeyeceğini bilmesi gerektiği ve imza aşamasında imza yetkililerini araştırması gerektiği, taahhütname ile davalı şirketlerce indirimli araç alınması yönünde kazandırıcı işlem yapıldığı düşünülebilecek ise de alım taahhüdü ve karşılığında dava dışı Mercedes Benz tarafından kesilecek faturanın ödenmesi yükümlülüğü altına girilmekle, davalı şirketler yönünden borçlandırıcı işlem yapıldığı,

taahhütnameye imza atan şahısların temsil yetkisini aştıkları ve kötüye kullandıkları, bu durumda basiretli tacir olan davacının ihmali yüzünden temsil yetkisini araştırmaması sebebiyle sözleşmenin geçerli olmayacağı, bu durumda davacının davalılardan talepte bulunamayacağı,

her ne kadar Mercedes Benz A.Ş. tarafından davalılar lehine alım taahhüdü karşılığında davacı şirkete iskonto uygulandığı ve alım taahhüdünün yerine getirilmemesi sebebiyle dava dışı Mercedes Benz A.Ş. tarafından uygulanan indirim tutarının davacıdan geri tahsil edildiği belirtilmiş ise de davacı tarafından davalılara ne oranda indirim uygulandığı ve indirim tutarının yazılı olarak ispatlanamadığı gerekçeleriyle davalılar aleyhine açılan davanın ayrı ayrı reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi’nce, İlk Derece Mahkemesi kararının ve gerekçesinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekili ile davalılar vekilinin istinaf başvurularının ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına ve özellikle davalıların iade faturalarının davacının ticari defterlerinde kayıtlı bulunmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.