Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/5532 K.2021/4877

Taraflar arasında görülen davada Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 03.07.2019 tarih ve 2018/186 E- 2019/303 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce verilen 26.12.2019 tarih ve 2019/1408 E- 2019/1790 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla,

dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davacının dava konusu icra dosyasının alacaklısı olup icra dosyası alacağını Er-Ser Tarım Danışmanlık Gıda Elektronik Hayvancılık San. ve Tic.Ltd.Şti.'nden temlik yoluyla devraldığını, davalının ödeme yapmaması üzerine Trabzon İcra Müdürlüğünün 2017/7496 esas sayılı dosyası ile takip yapıldığını, davalının haksız itirazı nedeniyle takibin durduğunu ileri sürerek haksız itirazın iptali ile takibin 1.209,44 TL asıl alacak üzerinden devamına, davalının %40'dan aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, temlik edenin Bursa 6.İcra Müdürlüğünün 2017/1083 Esas sayılı dosyası ile icra takibinde bulunduğunu, borca ve yetkiye itiraz ederek takibi durdurduklarını, sonrasında icra dosyasının temlik yoluyla ...'a devredildiğini, davacı tarafından Trabzon İcra Müdürlüğü'nün 2017/7496 esas sayılı dosyası ile davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, davacının mükerrer takip yaptığını, davalı şirketin defterlerinin cari hesap ekstreleri incelendiğinde temlik edene borçlarının olmadığının görüleceğini belirterek davanın reddi ile alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; temlik eden Er-Ser Tarım Dan. Gıda Elek. Hay. San. Tic. Ltd. Şti. ve davacı arasında takip alacağı için yazılı temlik sözleşmesi yapıldığı, davalıya cevap dilekçesinde bahsettiği ödeme belgelerini ve iade faturasını sunmak üzere kesin mehil verildiği ancak davalının bu konuda delil sunmadığı, temlik eden Er-Ser Tarım Dan. Gıda Elek. Hay. San. Tic. Ltd.

Şti.'nin 2011 yılına ilişkin yevmiye defteri kapanış tasdikinin yaptırılmadığını, bunun haricindeki 2012-2013-2014-2015 yılları ticari defter ve belgelerinin açılış kapanış tasdiklerinin yapıldığı, temlik eden Er-Ser Tarım Dan. Gıda Elek. Hay. San. Tic. Ltd.

Şti.'nin en son 17/02/2015 defter kaydına göre 132.557,86 TL alacağı bulunduğu, davalı tarafından sunulan muavin defterine göre davalının, temlik edene 98.866,40 TL borçlu olduğunun gözüktüğü, taraf defterlerine göre 33.686,07 TL alacak farkının temlik edenin 2011 ve 2012 yılları ticari defter ve belgelerinde 33.686,37 TL gözüktüğünden bu yıllara ilişkin ticari defter ve belgelerinin incelenmesi gerektiği nedeniyle davalıya 2011-2012 yıllarına ilişkin ticari defter ve belgelerini sunmak için kesin mehil verildiği, davalının kesin süre içerisinde ticari defter ve belgelerini sunmadığı, yemin deliline dayanılmamış olduğu,

davalı her ne kadar mükerrer takip itirazında bulunmuş ise de Bursa 6. İcra Müdürlüğü'nün 2017/1083 Esas sayılı İcra dosyası yetkisizlikle Trabzon İcra Müdürlüğü'nün 2017/7496 Esas sayılı dosyasıyla bu kez temlik alacaklısı tarafından takibe konulduğu,

bu halde takibin mükerrer olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının Trabzon İcra Müdürlüğü'nün 2017/7496 Esas sayılı takip dosyasına yaptığı itirazın kısmen iptaline, takibin 132.557,86 TL asıl alacak üzerinden devamına, işlemiş faize ilişkin talebin dosyaya sunulan herhangi bir ihtarname olmadığı da nazara alınarak reddine, davacı vekilinin icra inkar tazminatı yönündeki talebinin kabulü ile asıl alacağın %20 oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiş olmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.