Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/559 K.2020/4037

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 05.07.2018 tarih ve 2017/266 E- 2018/248 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 15.11.2019 tarih ve 2018/1618 E- 2019/1149 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Türk Patent nezdinde 2016/44568 sayılı ve "Torku Altın Ekin" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, başvurunun Türk Patent resmi markalar bülteninde yayınlandığını, davalı ...'ın 2005/39360 sayılı "Altınekin" ibareli markasını gerekçe göstererek yaptığı itirazın kısmen kabul edilerek,

başvurularının kısmen reddine karar verildiğini, bu kısmi ret kararına karşı yeniden inceleme taleplerinin bu kez YİDK kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa müvekkil şirketin ve markalarının ulusal ve uluslararası tanınmışlığı olduğunu, davalı Kurum nezdinde tanınmış "Torku" markasının sahibi bulunduğunu, müvekkilin 2013/109035 "Torku Altınekin" ve 2013/109076 “Altınekin” markalarının sahibi olduğunu, 2016/44568 numaralı “torku altın ekin” başvurusunu da ek görsel öğeler koyarak tescil etmek istediklerini, davalı yanın itirazından sonra Türk Patent tarafından,

başvurularından 29. sınıf ve 30. sınıf emtialarının bir kısmının çıkarıldığını, Altınekin’in Konya’nın bir ilçesi olduğunu, ayırt edici olmadığını ve kimsenin tekeline bırakılamayacağını, davalı yanın zayıf ibareli marka seçtiğini ve korumasının da zayıf olacağını, başvurunun seri marka niteliği taşıdığını, bu nedenlerle Türk Patent tarafından verilen red kararının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, YİDK’in 2017-M-4119 sayılı kararının iptaline, marka başvurusunun müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Kurum vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, başvuru konusu ibare ile redde mesnet marka arasında, başvuru kapsamından çıkarılan mallar yönünden iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin “altınekin” ibareli marka üzerinde özellikle 29. sınıf emtia yönünden öncelikli hak sahibi olduğunu, başvuruda “torku” ibaresinin ön plana çıkarılmadığını, ayırt ediciliği yüksek “altınekin” ibaresinin ön planda olduğunu, müvekkiline ait marka şeklinde sarı ve yeşil renklerin kullanıldığını, benzer şekilde davacı tarafça da marka şeklinde sarı ve yeşil renklere yer verildiğini, bu haliyle markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesi, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; başvuru kapsamından çıkarılan mal ve hizmetlerin tamamının redde mesnet markanın kapsamında yer alan mallarla aynı/aynı tür olduğu, taraf marka işaretleri arasında da 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu, dolayısıyla iptali istenen YİDK kararının yerinde olduğu, davacı tarafın tanınmışlığının "TORKU" markasına ilişkin bulunduğu, “Altın Ekin” ibareli tanınmış markasının ise olmadığı, davacının, dava konusu başvuru bakımından, önceki tarihli markasından kaynaklı müktesep hakkının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstinaf Mahkemesince iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "Torku Altın Ekin+şekil" ibareli başvuru ile redde mesnet "Altınekin+şekil" ibareli marka arasında, başvuru kapsamından çıkarılan mallar yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu,

her ne kadar davacı tarafça "ALTINEKİN" ibaresinin Konya'nın bir ilçesinin adı olduğu ve kimsenin tekeline bırakılamayacağı ileri sürülmüş ise de dava konusu başvuruda "ALTINEKİN" ibaresinin, bir bütün olarak ilçe adı şeklinde yazılmadığı gibi esasen dava konusu başvuruda kullanılan renk kompozisyonu itibariyle de redde mesnet markaya yanaşıldığı,

dava konusu başvurunun 17.05.2016 tarihinde yapıldığı gözetildiğinde, davacı adına tescilli 2013/109035 ve 2013/109076 sayılı markaların kendisine dava konusu başvuru yönünden müktesep hak sağlamadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.